Birinci tərəfi qeyri-müəyyən yiyəlik halda, ikinci tərəfi isə mənsubiyyət şəkilçisi ilə işlənən təyini söz birləşməsi; məs.: erməni vəhşiliyi, fars şovinizmi, həyat tərzi və s.
İkinci növ təyini söz birləşməsinin tərəfləri, əsasən, isimlərlə ifadə olunur (silah anbarı, vətən həsrəti və s.). İkinci növ təyini söz birləşməsinin tərəfləri arasına başqa söz artırmaq olmur. Təyini söz birləşmələrinin bu növündə tərəflərdən biri cəmlənərək digər tərəf tək olur; məs.: atalar sözü, dillər əzbəri, müəllimlər otağı, ziyalılar evi, qocalar evi və s. İkinci növ təyini söz birləşməsinin tərəfləri birlikdə cümlənin bir mürəkkəb üzvü olur.
Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğəti