Etimologiya lüğəti

Rabi

“Tərbiyə edən” (Allah) mənasını əks etdirir, rəbbə sözü ilə kökdaşdır, ərəbcədir. (Bəşir Əhmədov. Etimologiya lüğəti)

radio

Latıncadır, radiator, radiasiya, radius sözləri ilə qohumdur, “şüalandırma” an­la­mı ilə bağlıdır. (Bəşir Əhmədov. Etimologiya lüğəti)

rahathulqum

Ərəb mənşəlidir. Mənası “hulqumdan (boğazdan) rahat keçən” deməkdir. Loğma (loxma) sözü də elə hulqum sözü ilə bağlıdır (bir loğma -“bo­ğaz­dan bir dəfəyə keçə bilən” deməkdir). Rahathulqum düyü unu, şəkər, meyvə şirəsi, badam və süd qarışığından hazırlanan şirin yemək növüdür. (Bəşir Əhmədov. Etimologiya lüğəti)

Rahil

Ra ( Misirdə günəş allahının adı olub ) sözü ilə bağlıdır. (Bəşir Əhmədov. Etimologiya lüğəti)

Raifə

Ərəbcədir, Rauf sözü ilə qohumdur, “mehriban” deməkdir. (Bəşir Əhmədov. Etimologiya lüğəti)

Raqib

Ərəbcədir, rəğbət sözü ilə qohumdur, “arzu edən” deməkdir. (Bəşir Əhmədov. Etimologiya lüğəti)

Ramidə

Ərəbcə “yandıran” deməkdir. (Bəşir Əhmədov. Etimologiya lüğəti)

Ramil

Romul kimi də işlədilir. Yunanca “güc, qüvvət” deməkdir. (Bəşir Əhmədov. Etimologiya lüğəti)

Ramiz

Ərəbcə rəmz (simvol) sözü ilə qohumdur. (Bəşir Əhmədov. Etimologiya lüğəti)

Ramazan

Ərəbcədir, aylardan birinin adıdır (qəməri təqvimlə 9-cu ay) mənası “yanma” deməkdir (pis əməllərin yanıb yox olması). Digər aylar: məhərrəm, səfər, rəbbi-ül-əvvəl, rəbbi-ül-sani, cumadə-əl-əvvəl, cumadə-əl-sani, rəcəb, şaban, (ramazan), şəvval, zilqədə, zilhiccə. (Bəşir Əhmədov. Etimologiya lüğəti)

Ramin

Ra yəhudilərdə günəş Allahının adı olub. Ramil, Ramin kimi sözlər “günəşin övladı” anlamını əks etdirir. (Bəşir Əhmədov. Etimologiya lüğəti)

Rasim

Ərəbcədir, rəsm, rəssam sözləri ilə qohumdur. (Bəşir Əhmədov. Etimologiya lüğəti)

Rauf

Ərəbcə “əziz”, sevimli” deməkdir. (Bəşir Əhmədov. Etimologiya lüğəti)

rayihə

Ərəbcədir, “ətir” deməkdir. Cəm forması rəvayeh kimidir. (Bəşir Əhmədov. Etimologiya lüğəti)

rayon

1. fr. rayon – radius, şüa

2. Radius sözü ilə kökdaşdır. Rayon “müəyyən radiusda olan ərazi” deməkdir. Radius latın sözüdür və təkərin oxla qasnağı (qəsək kimi də işlədilir) birləşdirən dişlərinə (спица) deyiblər. İndi məna dəyişib, həndəsi termin kimi işlədilir. (Bəşir Əhmədov. Etimologiya lüğəti)