Ərəbcə “dinin köməkçisi” deməkdir. Xəsrəddin isə “dinə xəsarət gətirən”dir. (Bəşir Əhmədov. Etimologiya lüğəti)
Ərəbcə “Allahın köməkçisi” deməkdir. (Bəşir Əhmədov. Etimologiya lüğəti)
Ərəbcə nahiyyə sözünün cəmidir. (Bəşir Əhmədov. Etimologiya lüğəti)
Farsca nəvaxtən (əzizləmək) məsdəri ilə qohumdur. (Bəşir Əhmədov. Etimologiya lüğəti)
Nəvə, nəticə, nəbibə, nədidə kimi sözlər alınmadır. Bizdə nəvə yerinə uruğ, torun (törəmək), axtıq işlədilib, Kötücə, yadıça, iticə, tullançı kəlmələri də öz sözlərimizdir. (Bəşir Əhmədov. Etimologiya lüğəti)
Farsca neveştən (yazmaq) məsdəri ilə qohumdur. (Bəşir Əhmədov. Etimologiya lüğəti)
Ərəbcə nur sözü ilə qohumdur. Münirə sözü də buradandır. (Bəşir Əhmədov. Etimologiya lüğəti)
Ərəbcə “təmiz” deməkdir. (Bəşir Əhmədov. Etimologiya lüğəti)
Ərəbcə nəzir (bənzətmə) sözünün qadın cinsidir, za hərfi ilə yazılır. Nəzir isə “zal”la yazılır və “vəd” deməkdir. (Bəşir Əhmədov. Etimologiya lüğəti)
Ərəbcə “Allahın övladı” deməkdir. (Bəşir Əhmədov. Etimologiya lüğəti)
Fars mənşəlidir, “neqah” (baxış) deməkdir, ban isə bağban sözündəki şəkilçi ilə eynidir və bizdəki -çı şəkilçisinə uyğun gəlir, “gözətçi” deməkdir. (Bəşir Əhmədov. Etimologiya lüğəti)
Ərəb sözüdür, farsca ona kəbin deyirlər. Bizdə tarixən quda sözündən istifadə olunub. Nigah sözü də var, farsca “baxma” anlamını əks etdirir, nigahban da həmin sözlə bağlıdır və “gözətçi” deməkdir. (Bəşir Əhmədov. Etimologiya lüğəti)
Bin hissəsi farsca didən (görmək) feilinin qrammatik əsasıdır, nik “yaxşı” deməkdir. Antonimi “bədbin”dir. (Bəşir Əhmədov. Etimologiya lüğəti)
Adam adı ilə bağlıdır: 1530-1600–cü illərdə yaşamış və Fransanın Lissabonda səfiri olmuş Nikot ilk dəfə Hindistandan tütün gətirən şəxs olmuş, söz də buradan yaranmışdır. Müasir mənası “tütün zəhəri” deməkdir. (Bəşir Əhmədov. Etimologiya lüğəti)
Farscadır, nim “yarı” deməkdir. Nimçə “yarıdan da balaca” anlamını əks etdirir. (Bəşir Əhmədov. Etimologiya lüğəti)
