Mərət qalmaq şəklində qərb dialektində işlədilir, mərət “dəhşətli, ölü” mənasında işlədilir. “Avesta”da mərəta, hind dilində mrəts formalarında mövcuddur. Bizə, güman ki, ərəb dilindən keçib. Söz qədim hind dilinə məxsusdur, “ölmüş” mənasında işlədilir. Rus dilindəki морг (ölüxana) və мертвый (ölü) sözləri də mərətlə bağlıdır. (Bəşir Əhmədov. Etimologiya lüğəti)
Etimologiya lüğətiFars dilindən keçib, bizdə onun yerinə siçanotu işlədilib. Mərg (морг) bir çox dillərdə işlədilir və “öldürmək” (ölmək) anlayışı ilə bağlıdır. Müş (мыш, муш) sözü də çox dildə işlədilir, mənası “siçan”, “əzələ” deməkdir. Mərgümüş “siçan öldürən” mənasını ifadə edir. (Bəşir Əhmədov. Etimologiya lüğəti)
Etimologiya lüğəti