Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

ağıçı [ağıçı] isim

1. Arxaizm. Ağlaşma zamanı ağı söyləyən, ölünü oxşayıb ağlayan qadın. □ Ağıçının səsi elə yanıqlı idi ki, kövrəlməmək mümkün deyildi.

2. Ağıları improvizə edən və söyləyən professional ifaçı. □ Ən qədim dövrlərdən türk xalqları arasında ağıçılar var idi.

bağlılıq [bağlılıx] isim

1. Bağlı şeyin halı.

2. Məcazi mənada: asılılıq, əlaqədarlıq, əlaqəlilik. □ Onun bu hadisə ilə bağlılığı var.

ağıl¹ [ağıl] isim ərəb

1. İnsanda düşünmə və dərketmə qabiliyyəti; zəka; şüur, idrak. □ Ağıl gücdən üstündür. Ağıl yaşda deyil, başdadır. (Atalar sözü).

2. Hafizə, zehin, xatir, yad, yaddaş, fikir. □ Ağlımda heç bir şey qalmadı. Ağlıma indi gəldi.

ağıl² [ağıl] isim ərəb

İçərisində mal-qara və qoyun saxlamaq üçün ətrafı tikan və ya ağac ilə hasarlanmış üstüaçıq yer. □ Böyük ağıla doldurulmuş quzular uzaqdan gələn sürünü görüb mələşirdi. (İ.Əfəndiyev).

ağılama

ağılamaq [ağılamax] feil

Ağı vermək, zəhərləmək. □ Qız bütün günü hamını ağılayırdı.

ağılanma

ağılanmaq [ağılammax] feil

1. Zəhərlənmək. □ Əgər o bir də belə yemək bişirsə hamımız ağılanıb öləcəyik.

2. Vulqarizm. Yemək. □ Elədikləri bəs deyil, hələ bir ağılanır da.

ağılçatmaz [ağılçatmaz] sifət

Anlaşılmaz, başadüşülməz, dərkedilməz, həlledilməz. □ Ağılçatmaz iş.

ağılı [ağılı] sifət

Zəhərli. □ Ağılı sözlər deyib qanımızı qaraltdı.

ağıl-kamal [ağıl-kamal] isim

ağılkəsən [ağılkəsən] sifət

İnanıla bilən, mümkün ola bilən, həqiqətə uyğun olan, ağlabatan. □ Ağılkəsən iş.

ağılla [ağılla] zərf

Ağlını işə salaraq, tədbirlə, məntiqlə, hissə qapılmadan.

ağıllandırılma

ağıllandırılmaq [ağıllandırılmax] feil

ağıllandırma