Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

zorlama [zorrama] zərf

zorlamaq [zorramax] feil

1. Zorla bir işə məcbur etməyə çalışmaq, zora salmaq, zorla boynuna qoymaq. □ Mənim qəlbimi zorlamaq fikrinə düşmədi. (Mir Cəlal).
2. Məcazi mənada: zorla cinsi əlaqəyə məcbur etmək, zorla əlaqədə olmaq, namusuna toxunmaq.
3. Zorla açmaq, gücə salaraq açmaq; güc gəlmək, zorakılığa salmaq, güc eləmək, zor etmək. □ Axund qapını zorlamağa başladı. (S.Rəhman).

zorlanma

zorlanmaq [zorrammax] feil

1. Güclənmək, qüvvətlənmək.

2. “Zorlamaq” feilinin məchul növü.

zorlaşma

zorlaşmaq [zorraşmax] feil

Güclənmək, qüvvətlənmək.

zorlatma

zorlatmaq [zorratmax] feil

Başqasının vasitəsi ilə zorla bir işə məcbur etmək.

zorlu [zorru] sifət

1. Güclü, qüvvətli. □ Yaman zorlu adamdır.
2. Məcazi mənada: sözü keçən, nüfuzlu, hökmü olan. □ ..Əh, o boş sözdür, əmim dövlətli, zorlu kişidir. (M.F.Axundzadə).
3. İsim kimi məcazi mənada: sözü keçən, nüfuzlu, hökmü olan adam. □ ..Saray istibdadı, zorluların əmlak iştahası xalqı zara gətirmişdir. (Y.V.Çəmənzəminli).

zorluq [zorrux] isim

Çətinlik, ağırlıq.

zorluluq [zorrulux] isim

Zorlu olma, qüvvətlilik, güclülük.

zorrama [zorrama] zərf

Zorla, güclə, zor işlədərək. □ İbrahim bu səfər genə birtəhər zorrama balığı buraxdırdı. (Nağıl).

zorsuz [zorsuz] sifət

Gücsüz, qüvvətsiz, arıq. □ Zorsuz adam.

zöhd [zöhd] isim ərəb

Klassik ədəbiyyatda dinin qadağan etdiyi şeylərdən çəkinərək vaxtını ibadətə sərf etmə; pəhrizkarlıq (bəzən “zöhd və təqva”, “zöhdü təqva” şəklində işlənir) mənalarında işlənmişdir. □ Bu fani dünyanı zöhd və təqva ilə keçirmək daha yaxşı olmazdımı? (Y.V.Çəmənzəminli).

zöhr [zöhr] isim ərəb

Günorta. □ Günortaya yaxın zöhr namazının vaxtı olduğu üçün qaladan azan səsi eşidilərdi. (H.Sarabski).