Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

zəruri [zəru:ri] sifət ərəb

1. Ən lazımlı, ən vacib, çox lazım, onsuz keçinilməsi mümkün olmayan. □ Zəruri ehtiyac tədbirləri.
2. Zərf kimi: labüd, istər-istəməz olacaq, məcburi, mütləq. □ Hər zərreyi-zahirin zühuri; Bir özgəyə bağlıdır zəruri. (M.Füzuli).

zərurilik [zəru:rilix'] isim

1. Zəruri olma, vaciblik, lazımlıq, lüzum. □ Nizam və qaydanın zəruriliyi.
2. Labüdlük, məcburilik.

zəruriyyət [zəru:riyət]

zərvarı [zərva:rı] sifət

Qızıl rəngində olan, sarıya çalan.

zərvərəq [zərvərək'] isim fars/ərəb

Üzünə qızıl suyu çəkilmiş kağız, zər ilə qaplanmış səhifə.

zərzər [zərzər] isim fars

Zərlə toxunmuş parça, zərli parça. □ Otağın divarlarındakı cüməxatanda böyük sandıqların üstə ipək, zərzər üzlü əlvan yorğan-döşəklər qoyulardı. (H.Sarabski).

zər-zərbafta [zər-zərbafda] isim fars

Qızıl və ya güləbətinlə qarışıq parça, habelə bu parçadan tikilmiş paltar.

zər-ziba [zər-ziba] isim fars

1. Bərli-bəzəkli paltar, bahalı parça. □ Gümüşüm tunc olub, zər-zibam da bez; Qəlb çıxır aldığım mal, qoca baxtım. (Aşıq Ələsgər).

2. Qızıl-gümüş, cəvahirat, dövlət, qiymətli şeylər. □ ..Şəhərin yerində kotan əkərəm; Zər-zibasın Çənlibelə çəkərəm. (“Koroğlu”).

zər-zibalı [zər-ziba:lı] sifət

Bərli-bəzəkli, süslü; bərli-bəzəkli paltar geymiş. □ Zər-zibalı xanım.

zər-zivər [zər-zivər] isim fars

Bər-bəzək, zinət, süs, yaraşıq. □ Qapılar, divarlar gövhərdir, ipək; Verir libaslara zər-zivər, bəzək. (M.Şəhriyar).

zəval [zəval]

zəvat [zəvat]

zəvərdər [zəvərdər] isim fars

Dialekt. Bina tikilərkən qapı və pəncərənin üstünə qoyulan böyük daş.

zəvzək [zəvzəx'] sifət

1. Çoxdanışan, naqqal, boşboğaz, lağlağı. □ Zəvzək adam.
2. İsim kimi: çoxdanışan, naqqal, boşboğaz, lağlağı adam. □ ..hələ gəlməmiş, ..o da hər zəvzək ilə vaxt keçirir. (A.Şaiq).

zəvzəkləşmə