Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

veyilləşmə

veyilləşmək [veyilləşməx'] feil

Veyil olmaq, avara olub getmək, tənbəlləşmək.

veyillik [veyillix'] isim

Heç bir işdən yapışmayaraq boş-boş gəzmə; avaralıq, bikarlıq.

veyil-veyil [veyil-veyil] zərf

Avara-avara, boş-boşuna, heç bir işdən yapışmayaraq, boş-bikar. □ Veyil- veyil gəzmək.

vezikol [vezik'ol] isim latın

Tibb. Dəridə qabarcıq, suluqlar, səpgi.

və [və] bağlayıcı

1. Sadə cümlələrdə həmcins üzvləri, mürəkkəb cümlələrdə isə onun tərkibinə daxil olan cümlələri bir-birinə bağlayır.

2. İki sözü bir-birinə bağlayaraq, onlara birləşdirici məna, yaxud ümumi məfhum verir. □ Mən və sən.

vəba [vəba] isim ərəb

Tibb. Çox yoluxucu ağır bir xəstəlik; ovma. □ Bunlardan da əlavə, Rəşt şəhərində tif və vəba xəstəliyi şiddətli surətdə yayılırdı. (M.S.Ordubadi).

vəbal [vəbal] isim ərəb

Arxaizm. Günah, məsuliyyət; babal. . □ ...Bunun vəbalı olsun Parij qızlarının, gəlinlərinin boynuna ki, ... xalqı azdırıb yoldan çıxardırlar. (M.F.Axundzadə).

vəbalı [vəbalı] sifət

Tibb. Vəba xəstəliyinə tutulmuş. □ Vəbalı xəstələr.

vəcahət [vəca:hət] isim ərəb

Gözəllik, qəşənglik, göyçəklik, yaraşıq; gözəl üz. □ Nəçidir ay vəcahətdə ola tay sənə. (Q.Zakir).

vəcahətli [vəca:hətdi] sifət

Üzü gözəl, qəşəng, göyçək.

vəcd [vəcd] isim ərəb

1. Həddən artıq sevinc, şadlıq, ruh yüksəkliyi; hədsiz şövq və həvəs. □ Sevincimin, vəcdimin çoxluğundan durub oynamaq istəyirdim. (M.F.Axundzadə).

2. Özünü itirmək dərəcəsində dalğınlıq. □ Şair bu sözləri vəcd halında söyləyərək, bihuşanə yıxılıb hərəkətsiz qalır. (A.Səhhət).

vəcdli [vəcddi] sifət

Vəcdə gəlmiş, cuşa gəlmiş, ruhlanmış, şad, sevincli.

vəch [vəch] isim ərəb

1. Arxaizm. Üz, sifət, çöhrə, surət. □ Leyk hanı səndə bəsirət gözü; Ta görəsən vəchi-dilarasını. (M.Ə.Sabir)

2. Yol, üsul, vasitə, tərz, qayda (adətən “ilə” qoşması, yaxud “lə” şəkilçisi ilə işlənir). □ Əvvəl zaman kürreyi-ərzin qabığı qayət nazik olub, ona görə bu vəchlə vücuda gələn çatlaqların da ədədi artıq olmuşdur. (H.Zərdabi)

3. Arxaizm. Səbəb, vəsilə, cəhət, münasibət. □ Dəmbədəm gər düşsə gözdən dürri-əşkim vəchi var. (M.Füzuli)

vəcihə [vəci:hə] sifət ərəb

Gözəl, qəşəng, göyçək. □ Şəhər əhalisindən Nəbi İsmayılov adlı bir şəxsin bir vəcihə qızı var idi. (Ə.Haqverdiyev).