Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

uyqulu [uyqulu] sifət

Yuxulu. □ Dideyi-bəxtim oyanmaz, nə ağır uyquludur. (M.Füzuli).

uyqusuz [uyqusuz] isim

Yuxusuz. □ Bəziniz uyqulu, bəziniz uyqusuz; Sizdə var qoxusu hər yerin, küləklər! (M.Müşfiq).

uyqusuzluq [uyqusuzdux] isim

Yuxusuzluq.

uyma

uymaq [uymax] feil

uyuma

uyumaq [uyumax] feil

1. Yuxulamaq. □ Nəhayət, uyuyan uşaq tərpənib gözlərini açdı. (T.Ş.Simurq).

2. Məcazi mənada: ölmək. □ Rahat uyu, qəhrəman əsgər!

3. Məcazi mənada: həyat əsəri göstərməmək, tam sükut içində olmaq, sükuta dalmaq, fəaliyyətsiz, hərəkətsiz halda olmaq. □ Yer uyuyur, göy dincəlir; Ətrafa duman çökür. (H.Hüseynzadə).

uyumuş [uyumuş] sifət

1. Yuxulamış, yatmış. □ Uyumuş uşaq.
2. Məcazi mənada: qəflətdə olmaq, yuxuda olmaq, dünyadan xəbərsiz olmaq.

uyuşdurma

uyuşdurmaq [uyuşdurmax] feil

Bir-birinə uydurmaq, uyğunlaşdırmaq, uyğun etmək, yaraşdırmaq.

uyuşma

uyuşmaq [uyuşmax] feil

1. Keyləşmək, keyimək, hissizləşmək, duyma qabiliyyətini itirmək. □ Soyuqdan əlləri uyuşdu.
2. Uyğunlaşmaq, uyğun gəlmək; alışmaq, müvafiq olmaq, uymaq, tutmaq. □ Sanki bir-birilə heç bir zaman uyuşa bilməyəcək ziddiyyətlərin əbədi ahəngini yaratmışdı. (M.İbrahimov).

3. Yetişmək, qovuşmaq, ulaşmaq. □ İndi mən yalnız göyləri, işıqları, ulu Hörmüzün ülviyyətini və ona uyuşmağı düşünürəm. (C.Cabbarlı).

uyuşmaz [uyuşmaz] sifət

Bir-biri ilə uyuşmayan, düz gəlməyən, uyğun olmayan, bir-birinə uymayan, bir-birinə zidd olan; bir yerdə ola bilməyən; barışmaz. □ Uyuşmaz ziddiyyətlər. Uyuşmaz xasiyyətlər.

uyuşmazlıq [uyuşmazdıx] isim

Uyuşmama, bir-birinə uyğun gəlməmə, uymama, bir-birinə zidd olma; barışmazlıq.

uyuşuq [uyuşux] sifət

Keyikmiş, keyləşmiş, duyma qabiliyyətini itirmiş; uyuşmuş.