Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

həmi [həmi]

həmin [həmin] əvəzlik fars

Yaxında olan bir şeyi, ya şəxsi göstərmək üçün işlədilir. □ Həmin qəzet. Həmin tələbə.

həmişə [həmişə] zərf fars

Daima, hər vaxt, hər zaman; arasıkəsilmədən, daim. □ O, həmişə adamlardan uzaq gəzir.

həmişəbahar [həmişəbahar] isim fars

1. Botanika. İlin bütün fəsillərində çiçək açan cır qızılgül növü. □ Saib saxsıdakı yeni açmış həmişəbaharı məzar üzərinə qoyub geri çəkilər. (H.Cavid).
2. Həmişə öz təravətini saxlayan; həmişəcavan. □ ..Rəhmətlik kişi də deyərdi ki, həmişəbaharsan, ay Qəmər! (M.İbrahimov).

həmişəcavan [həmişəcavan] sifət

1. Botanika. Bütün ili yarpaqla (və ya iynəyarpaqla) örtülü. □ Enliyarpaq çinarlar, həmişəcavan ağaclar xiyabanın yaraşığıdır.
2. Təravətini, gənclik görkəmini itirməyən; qocalmayan. □ Həmişəcavan kişi.

həmişəki [həmişəki] sifət

1. Həmişə olan, hər vaxt olan; hərvaxtkı, adi. □ Həmişəki qayda. Həmişəki iş.
2. Zərf kimi: həmişəkindən şəklində – həmişə olduğundan, adi qaydadan. □ Qız həmişəkindən daha artıq bir səmimiyyətlə onu qarşıladı. (M.İbrahimov).
3. “kimi” qoşması ilə – həmişəki kimi, həmişə, hər vaxt olduğu kimi, adi qaydasında. □ Qüdrət dinmədi, ayağa qalxdı və həmişəki kimi ağır-ağır yeriyib kabinetinə keçdi. (M.Hüseyn).

həmişəlik [həmişəlix'] zərf

Vaxtı məhdud olmadan, müddətsiz, əbədi, daim(i). □ Dağda meşəlik; Gül, bənövşəlik; Mən həmişəlik; Bu balama qurban. (Bayatı).

həmişəyaşıl [həmişəyaşıl] sifət

Botanika. Bütün ili yarpaqla (və ya iynəyarpaqla) örtülü. □ Həmişəyaşıl ağaclar.

həmiyyət [həmiyət] isim ərəb

Vətən, ailə qeyrəti, namus, təəssüb. □ Min elm deməkdənsə həmiyyət gərək olsun; Sözdən nə bitər, işdə həqiqət gərək olsun. (M.Ə.Sabir)

həmiyyətli [həmiyətdi] sifət

Həmiyyət sahibi olan; qeyrətli, namuslu, təəssübkeş. □ Bu kəndin adamları istəyiblər, .. özlərini Astaranın qeyrətli və həmiyyətli adamlarına oxşatsınlar.

həmkar [həmkar] isim fars

Biri ilə bir yerdə, bir sənətdə, bir peşədə işləyən adam; iş, sənət, ixtisas yoldaşı. □ ..baxırdı ki, görsün, həmkarlarından bura kim gəlib. (B.Bayramov).

həmkəndli [həmkəntdi] isim

Bir kənddə doğulmuş, orada yaşamış və ya yaşayan (adam). □ Həmkəndliləri ilə görüşmək.

həml [həml] isim ərəb

Klassik ədəbiyyatda yük, ağırlıq mənalarında işlənmişdir.

həmlə [həmlə] isim ərəb

Hücum, üzərinə atılma (bəzən eyni mənada oyunda da işlənir). □ Həmlələr pozmuş, qoşun sındırmış, qala fəth etmiş əsgər sevinci ilə Durmuş .. yatağına girdi. (Mir Cəlal).

həmməclis [həmməclis] isim fars/ərəb

Bir yerdə oturub-duran, məclis yoldaşı olan; həmnişin. □ Hər kəs .. bir, ya iki dəfə həmməclis və həmsöhbət olsaydı, yəqin onu sevərdi.. (İ.Musabəyov).