Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

geyindirmək [geyindirməx'] feil

1. Birinin əyninə paltar geydirmək yaxud paltarı geyməyə kömək etmək. □ Uşağın paltarını geyindirmək.
2. Məcazi mənada: örtmək, sarmaq, çulğalamaq. □ Ağ örtüyə büründürür aləmi; Çulğalayır, geyindirir aləmi. (A.Səhhət).

geyinəcək [geyinəcəx'] isim

Paltar, geyim.

geyinib-kecinmə

geyinib-kecinmək [geyinib-kecimməx'] feil

Yaxşı-yaxşı geyinmək, bəzək şeyləri taxmaq, bəzənmək. □ Qız geyinib-kecinib Məlik Düçara dedi. (Nağıl).

geyinib-kecinmiş [geyinib-kecimmiş] feili sifət

Yaxşı-yaxşı, səliqə ilə geyinmiş, geyinib-bəzənmiş.

geyinmə

geyinmək [geyinməx'] feil

1. Öz-özünü geyindirmək, əyninə, yaxud ayağına bir şey geymək. □ Dan yerinə səda düşəndə Firəngiz geyinib hazırlaşmışdı (B.Bayramov).
2. Bu və ya başqa dəbdə, keyfiyyətdə, növdə paltar geymək. □ Qısa geyinmək. Ipək paltarlar geyinmək.
3. Məcazi mənada: örtülmək, üzərinə pərdə çəkilmək. □ Çöllər yaşıl geyinmişdi.

geyinmiş [geyinmiş] feili sifət

Paltar geymiş; paltarlı. □ Geyinmiş uşaq. Geyinmiş vəziyyətdə.

geyiş [geyiş] isim

Arxaizm. Geymə işi, geymə (geyinmə) tərzi. □ Əynində var sincab donun; Geyişin yarıma bənzər. (Aşıq Əmir).

geyişdirmə

geyişdirmək [geyişdirməx'] feil

Geyişmə hissi doğurmaq, qıcıqlandırmaq, qaşındırmaq, təxərrüşə gətirmək.

geyişik [geyişix']

geyişmə

geyişmək [geyişməx'] feil

1. Bax: gicişmək. □ Ovucunun içi geyişmək.
2. Bir-birinə keçmək, sarmaşmaq. □ Saçları bir-birinə geyişib.

geymə [geymə] isim