Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

ehtişamla [ehtişamnan] zərf

Ehtişamlı bir surətdə, əzəmətlə, möhtəşəm. □ Qoca Qafqaz yaranandan yaşamışdır ehtişamla. (M.Rahim).

ehtişamlı [ehtişamlı] sifət

Əzəmətli, dəbdəbəli, təntənəli, möhtəşəm. □ Ehtişamlı saray. Ehtişamlı ziyafət.

ehtiva [ehtiva] isim ərəb

Ehtiva etmək – içinə almaq, daxilində olmaq, tərkibində yerləşmək, əhatə etmək qavramaq. □ Əsər müharibənin dəhşətini bütünlükdə ehtiva edirdi.

ehtiyac [ehtiyaç] isim ərəb

1. Hər hansı bir şeyə olan və onsuz keçinmək mümkün olmayan tələbat, gərəklik, lüzum. □ Dosta ehtiyacı olmaq.
2. Yoxsulluq, kasıblıq. □ Ehtiyac içində yaşamaq.

ehtiyacsız [ehtiyaçsız] zərf

Heç bir ehtiyac hiss etmədən, maddı cəhətdən heç çətinlik çəkmədən. □ Ehtiyacsız yaşamaq.

ehtiyat¹ [ehtiyat] isim ərəb

1. Gələcəkdə lazım olacağı nəzərdə tutulub tədarük edilmiş, saxlanmış şey. □ Ərzaq ehtiyatı. Taxıl ehtiyatı. Mal ehtiyatı.
2. Zərurət, ehtiyac hiss edildikdə istifadə edilən (şey). □ Toxunulmaz ehtiyat. Ehtiyat qüvvələri. Ehtiyat fondu.
3. Hələlik istifadə edilməyən, lakin mövcud olan şeyin miqdarı (çox vaxt cəm şəklində işlənir). □ Kömür ehtiyatı. Neft ehtiyatı.
4. Müharibə vaxtı orduda xidmətə yarayan, hərbi uçotda olan vətəndaşlar. □ Ehtiyata buraxmaq. Ehtiyatda olanları orduya çağırmaq.

ehtiyat² [ehtiyat] isim ərəb

1. Təhlükəni nəzərə alaraq, tədbirli, üsullu hərəkət etmə, davranma. □ Ehtiyat igidin yaraşığıdır. (Atalar sözü). Düşmən zəif olsa da, ehtiyatı əldən vermə. (Atalar sözü).
2. Qorxma, çəkinmə saqınma. □ İşin çətinliyindən ehtiyat etmək. Soyuqdan ehtiyat etmək.

ehtiyatkar [ehtiyatkar] ərəb/fars

ehtiyatkaranə [ehtiyatkaranə] ərəb/fars

ehtiyatkarlıq [ehtiyatkarrıx]

ehtiyatla [ehtiyatnan] zərf

1. Qorxa-qorxa, çəkinə-çəkinə, ehtiyat edərək, ehtiyat gözləyərək. □ Ehtiyatla danışmaq. Yolu ehtiyatla keçmək.
2. Yavaş, asta, səs salmadan, üsullu(ca), yavaşca. □ Yatanın yanından ehtiyatla keçmək.

ehtiyatlanma

ehtiyatlanmaq [ehtiyatdanmax] feil

Ehtiyat etmək, qorxmaq, çəkinmək, ürək eləməmək. □ İtdən ehtiyatlanmaq.

ehtiyatlı [ehtiyatdı] sifət

1. Öz hərəkətlərində, işində ehtiyat gözləyən, meydana çıxa biləcək hər bir ehtimala qarşı lazımi tədbir görən. □ Ehtiyatlı işçi. Ehtiyatlı oğulun anası ağlamaz. (Atalar sözü).
2. Zərf kimi: ehmallı, üsullu, ehtiyatla. □ Qoy bizə gülməsin nə dost, nə də yad; Ehtiyatlı danış, ehtiyatlı dur! (S.Vurğun).
3. Tədarüklü, gələcək üçün ehtiyat saxlayan, tədarük edib saxlayan. □ Ehtiyatlı qadın. Ehtiyatlı ev.

ehtiyatlılıq [ehtiyatdılıx] isim

Üsulluluq, tədbirlilik, ehtiyat etmə, çəkinmə. □ Yol keçərkən ehtiyatlılıq etmək vacibdir.

ehtiyatsız [ehtiyatsız] sifət

1. Ehtiyat gözləməyən, işin dal-qabağını, gözləməyən, qabaqcadan tədbir görməyən, tədbirsiz, üsulsuz. □ Ehtiyatsız adam.
2. Zərf kimi: tədbirsiz, üsulsuz. □ Ehtiyatsız iş görmək. Ehtiyatsız davranmaq.
3. Heç bir ehtiyatı, tədarükü olmayan. □ Ehtiyatsız ev.