Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

daşdırma

daşdırmaq [daşdırmax] feil

Daşmasına imkan vermək, aşmasına səbəb olmaq. □ Samovarın suyunu daşdırmaq.

daşdoğrayan [daşdoğruyan]

daşdöşəyən [daşdöşüyən] isim

Küçələrə və s.-yə daş döşəyən fəhlə.

daşdöyən [daşdöyən] isim

Daşı xırdalayıb ovan alət, maşın.

daşduz [daşduz] isim

daşəppəyi [daşəpbəyi] isim

Botanika. Daşların arasında bitən boz rəngli ot bitkisi.

daşgərdişi [daşgərdişi] isim

Dialekt. Hörülən daş və kərpiclər arasındakı məsafə.

daşxınası [daşxınası] isim

Botanika. Daşların üzərində xal-xal bitən və xına kimi rəng verən bir mamır; yosun; qayamamırı. □ Dinclərini almaq üçün... üzərində sarı-qırmızı daşxınası olan yastı bir qayanın üstündə qoşa oturdular. (Ə.Abasov).

daşxırdalayan [daşxırdalıyan]

daşıq [daşıx] sifət

Dialekt. Daşınacaq, daşınmalı olan. □ Daşıq yük.

daşıqçı [daşıxçı] isim

Dialekt. Yük daşıyan fəhlə; hambal, yükçü. □ O, daşıqçılara yüklərin ehmallı düşürülməsini tapşırdı. (S.Rəhimov).

daşıqçılıq [daşıxçılıx] isim

Dialekt. Daşıqçının işi, peşəsi. □ Daşıqçılıq eləmək.

daşıma

daşımaq [daşımax] feil

1. Bir yerdən başqa bir yerə aparmaq, nəql etmək. □ Yük daşımaq. Yeşikləri daşımaq. Daş daşımaq.
2. Üstündə olmaq, daim özü ilə saxlamaq, özü ilə bərabər gəzdirmək. □ Pasportu cibində daşımaq. Silah daşımaq.
3. Məcazi mənada: malik olmaq, sahib olmaq. □ Onlar eyni familiya daşıyırlar.
4. Məcazi mənada: bir şeyi təmsil edən, ehtiva edən, özündə cəmləşdirən. □ Şairin qoşma və gəraylıları dərin dünyəvi mahiyyət daşıyır.
5. İfa etmək, yerinə yetirmək. □ Məsul vəzifə daşımaq.