Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

dağlanma

dağlanmaq [dağlammax] feil

Məcazi mənada: adətən “ürəyini”, “sinəsini”, “qəlbini” sözləri ilə – çox bərk təsir etmək, yandırmaq, yaralamaq, dərd və kədər vermək. □ Səni öyrədənin ciyəri dağlansın! (N.Vəzirov).

dağlatdırma

dağlatdırmaq [dağlatdırmax] feil

dağlatma

dağlatmaq [dağlatmax] feil

dağlı¹ [dağlı] isim

1. Dağlıq yerdə yaşayan adam. □ Burada dağlılar yaşar bəxtiyar; Qürurdan aralı, kindən aralı. (S.Vurğun).
2. Dağıstanlı, Dağıstan əhli. □ Keçmiş əsrin altmışıncı illərində... bir mütəxəssis rus əlifbasını dağlıların məxrəcinə görə tətbiq etmişdir. (F.Ağazadə).
3. Sifət kimi: dağlıq yerdə yaşayan. □ Dağlı əhali.

dağlı² [dağlı] sifət

1. Qızdırılmış dəmirlə damğa vurulmuş, damğası olan. □ Dağlı heyvan. Dağlı at.
2. Məcazi mənada: adətən “sinəsi”, “ürəyi”, “qəlbi” sözləri ilə – çox dərdli, çox qəmli, çox mütəəssir, ürəyi yaralı. □ Övlad sarıdan Murad kişinin ürəyi əvvəldən dağlı idi. (Mir Cəlal).

dağlıq [dağlıx] sifət

1. Dağı çox olan; dağ üstündə olan. □ Dağlıq ölkə. Dağlıq yerlər.

2. İsim kimi: dağlıq yer. □ Dağlıqda tütün yaxşı bitir.

dağlılıq [dağlılıx] isim

Dağlıq yerin halı.

dağnanə [dağna:nə] isim

Botanika. Əsasən dağlarda bitən xoşiyli çoxillik ot bitkisi. □ Yumşaq otların, əlvan çiçəklərin, dağnanələrinin gözəl qoxusundan adam bihuş olurdu. (A.Şaiq).

dağnanəsi [dağna:nəsi]

dağnovruzu [dağno:ruzu] isim

Botanika. Çoxillik çiçək bitkisi.

dağsaqqızı [dağsak'qızı] isim

Botanika. Dağlarda bitən kauçuklu bitki.

dağsiçanı [dağsiçanı] isim

Zoologiya. Tarla və bostan bitkilərinə zərər verən gəmirici.

dağsiçovulu [dağsiço:ulu]