Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

əmniyyətsizlik [əmniyətsizdix'] isim

1. Əmniyyət və asayiş olmadığı hal, vəziyyət.
2. Etibarsızlıq, inanıla bilməmə, bel bağlana bilməmə.

əmr¹ [əmr] isim ərəb

1. Bir işin görülməsi üçün verilən hökm, göstəriş. □ ..Müqim bəy xanımın tapşırığını bir əmr kimi yerinə yetirmişdi. (S.Rəhimov).
2. Bir işi yerinə yetirmək haqqında əmr, sərəncam yazılmış kağız; əmrnamə. □ Nazirlikdən əmr alındı. Əmrə tabe olmaq. Əmri yerinə yetirmək.

3. Hökumət orqanının, idarə, müəssisə, təşkilat və s. rəhbərlərinin rəsmi sərəncamı. □ Hərbi komissarlığın əmri. İnstitut direktorunun əmri.

əmr² [əmr] isim ərəb

İş. □ Sizi bir əmrdən ötrü məsləhətə çağırmışam, gərək haman xüsusda bir tədbir göstərəsiniz. (M.F.Axundzadə).

əmraz [əmraz] isim ərəb

Arxaizm. Azarlar, xəstəliklər. □ Sirayətli əmraz. Mən çəkirəm onun işvəylə nazın; Gör canda artırdı necə əmrazın. (Aşıq Maqsud).

əmri-hazır [əmri-hazır]

Arxaizm. Köhnə qrammatikada: ikinci şəxsə edilən əmr.

əmri-qaib [əmri-qayib]

Arxaizm. Köhnə qrammatikada: üçüncü şəxsə edilən əmr.

əmri-vaqe [əmri-va:qe] isim

Olmuş, olub bitmiş iş. □ Əmri-vaqe qarşısında qalmaq. Əmri-vaqe qarşısında qoymaq.

əmrnamə [əmrna:mə] isim ərəb/fars

Əmr, əmr yazılmış kağız, yazılı əmr. □ Əmrnamə dəftəri. Əmrnaməyə görə. Əmrnamə ilə tanış olmaq.

əmsal [əmsal] isim ərəb

1. Klassik ədəbiyyatda oxşar(lar), bənzər kimi(lər) mənalarında işlənmişdir. □ Şiəyəm, əmma nə bu əşkaldən; Sünniyəm, əmma nə bu əmsaldən. (M.Ə.Sabir).
2. Misl, tay-bərabər. □ Əmsalı görünməmiş.
3. Riyaziyyat. Cəbri ifadədə ədədi (ya hərfi) cəmlənmə, axtarılan ədədi əldə etmək üçün müəyyən kəmiyyətə vurulmalı olan ədəd.
4. Riyaziyyat. Fiziki cismin hər hansı bir xüsusiyyətini təyin edən kəmiyyət.

əmtəə [əmtə:] isim ərəb

İqtisadiyyat. Mübadilə üçün istehsal edilən əmək məhsulları; mal. □ Əmtəə insanın hər hansı bir ehtiyacını təmin edən, habelə başqa şeyə dəyişdirilən şeydir.

əmtəəlik [əmtə:lix'] sifət

İqtisadiyyat. Əmtəə kimi satılacaq; satlıq, bazarlıq. □ Əmtəəlik heyvan.

əmtəəşünas [əmtə:şünas] isim ərəb/fars

Əmtəəşünaslıq mütəxəssisi. □ Əmtəəşünas vəzifəsi.

əmtəəşünaslıq [əmtə:şünasdıx] isim

Malların növlərindən, keyfiyyətlərindən, istehlak dəyərindən bəhs edən elmlərin məcmusu.

əmud [əmut] ərəb

1. Riyaziyyat. Şaquli olaraq yuxarıdan aşağıya enən və düzbucaq əmələ gətirən xətt; şaquli xətt.
2. Polad toppuz. □ Qılıncdan murad hasil olmadı, əmuda əl atdılar. (“Koroğlu”).

əmudi [əmu:di] sifət ərəb

Şaquli. □ Əmudi xətt.

əmval [əmval] isim ərəb

Arxaizm. Mallar. □ Onun əmvalı.