AZLEKS — Толковые и двуязычные словари.

ulama verməx'

Qazax

Bax: ulama aparmax. □ Atı, deyəsən, ulama verdilər, heş gördüm deyən yoxdu, tapılmer.

Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

ulama¹

İmişli

Calaq. □ Ucunda ulama vardı, da:m vermədi.

ulama²

Ağdam, Basarkeçər, Bərdə, Göyçay, Xanlar, Kürdəmir, Qazax, Oğuz, Şəki, Zaqatala

Xışın və ya kotanın bir hissəsinin adı. □ Ulamanı salırdıx əvəndiyə (Ağdam); Ulamanı boyunduruğa bağla, öküzdəri sür (Bərdə); Ulama xışın qoluna birrəşir, boyundurux qoşulur (Oğuz); Cütün ulaması yoxdu (Qazax); Ulama boyunduruğa sarıney kin, öküz çəx'sin (Xanlar); Kötüyə keçirən o eyri şeyə qol diyirdilər, qolun da qavağına caliyillər ulama; Ulamanı keçirillər çəmbəriyə (Şəki).

Həmçinin bax:

ulama qoymağ

Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

ulama qoymağ

Calaq vermək. □ Başına ulama qoyginan, çassın.

Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

ulamaçı

Borçalı, Qazax

Oğurlanmış mal-qaranın izini itirmək məqsədilə onu əldən-ələ ötürən adam. □ Oğrular malı aparıf ulamaçıya vererdilər (Qazax); Süleyman kişi ulamaçıdı (Borçalı).

Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

ulamağ

Göyçay, İmişli

Birləşdirmək, calamaq, əlavə etmək. □ Mı:n başına ağac ulamason, çatmaz (İmişli); Həbələ bazı olurdu, ucuna da ağac uluyurduğ (Göyçay).

Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

ulamax

Kürdəmir, Tovuz

Çürümək. □ Yazığın yarası uleyib tökülür (Kürdəmir); Bu qarpızıdarın çoxsu uluyufdu (Tovuz).

Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

ulamçı

Borçalı, Gədəbəy, Qazax, Şəmkir

Bax: ulamaçı. □ Oğrular malı aparıf ulamçıya vererdilər, o da saterdı, uzağa keçirerdi (Qazax); On doqquzuncu ildə oğurdan çox ulamçılar ziyan vereydi mahluğa (Gədəbəy); Keçəl Alı ulamçı adamdı (Borçalı); Qavax mə:m bir qonşum vardı, yaman ulamçıydı, malları oğurruyuf verirdilər ona, o da aparıf izin itirirdi (Şəmkir).

Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

ulamış

Tovuz

Çürük, çürümüş. □ Bu ulamış qarpızdarı niyə gətirifsəf?

Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

ulamlamax

Şəmkir

Oğurlanmış malın izini itirmək məqsədilə onu əldən-ələ ötürmək. □ Mənim bir inəyim vardı, ulamladılar, tapa bilmədim.

Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

ulamlatmax

Basarkeçər, Başkeçid, Borçalı

Oğurlanmış mal-qaranı əldən-ələ ötürtdürərək izini itirtdirmək. □ Hasanın ulağını ulamlatdılar (Borçalı).

Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

ulas

Ağdam, Xocalı, Kəlbəcər, Lənkəran, Şuşa, Zəngilan

Ağac adı, vələs. □ Ulas yaman bərk ağaşdı, onnan nə desən olur (Kəlbəcər); Ulası doğruyub yandırrıx (Zəngilan); Birimci onu de, sonra ulasa keş (Xocalı); İsə bulağının meşəsində ulas çox olur (Şuşa).

Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

ulaşmax

İmişli, Kürdəmir, Mingəçevir

Qarışmaq, qoşulmaq. □ Başım işə elə ulaşıf kin, laf adımı unutmuşam (Mingəçevir); Bizin inəy ulaşıb o biri kəndin malına (Kürdəmir); Uşağı qoyma ulaşsın pis adama (İmişli).

Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti