Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

mozəllə

Şərur

Uşaq oyunu adı.

mozmoz

Bərdə

Uşaq oyunu adı. □ Mozmozda on nəfər oynuyar.

mozu¹

Borçalı

Xəsis. □ Mozu adam pulunu xaşdamaz, malın yeməz.

mozu²

Borçalı

Kal, yetişməmiş. □ Mozu meyvə yeməli olmaz, adam yesə, naçağ eliyər.

mozu³

Cəbrayıl, Füzuli

1. Çox böyük, nəhəng. □ Sən mozu Cəlalı tanırsan?

2. Böyük, yumru (daş).

mozux¹

Xanlar

möcalan

Bakı

Meyvə qurutmaq üçün xüsusi yer.

möcük

Cənubi Azərbaycan, İrəvan

Büzdüm.

möç

Lənkəran

Qıf.

mödərə

Qazax

Gödək.

mödüx'

Oğuz

Yerkökünə oxşar bitki. □ Mödüyü yerdən çıxarıf elə kök kimi yi:llər.

mödyəm

Qazax

möhrə¹

Ağdaş, Biləsuvar, Culfa, Əli Bayramlı, Gəncə, Goranboy, Göyçay, Masallı, Mingəçevir, Kürdəmir, Şamaxı, Şərur, Ucar

1. Palçıq divar (Ağdaş, Biləsuvar, Goranboy, Gəncə). □ Möhrə palçıxdan olur (Ucar); Palçığı yetişdir ki, möhrə axmasın (Culfa); Odey, möhrə:n yanında durublar (Şamaxı); Bizim möhrə təzə çəkilib (Ağdaş); Tamam torpaxdan örülmüş barıya möhrə deyirix' (Gəncə).

2. Çəpər (Göyçay, Kürdəmir). □ Həyətin yanına möhrə çəkirdük (Göyçay); Bağun dört bir tərəfinnən möhrə çəkirsən ki, heyvan-zad girməsin (Əli Bayramlı).

möhrə²

Ağdaş, İrəvan

Qayka. □ Bir yaxşı möhrə qayır (İrəvan); Möhrəni bu dəmirin altına qoy (Ağdaş).

möhrələməx'

Ağdam

Çəpərləmək.

möhrüqa

Culfa

Xəstəlik adı. □ Möhrüqa başınnan tutar öldürər.

möhüb

Cəlilabad, Mingəçevir, Şamaxı, Şəki

Möhüb düzməg: əl tutmaq, kömək etmək. □ Elə olmaz ki, onın möhübin düzmiyəsən, işi də düzəlmiyə (Cəlilabad); Möhüb düzməg yaxşı şeydi, sən də bir adamın möhübün düz da (Şamaxı).

mömə

Bakı