Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

canqı

Daşkəsən

Əkinə yararsız (sahə). □ O yer ki daşdıxdı, əkinə-piçinə yaramey, canqı yerdi.

canna

Zaqatala

cannaçəx'mə

Ağcabədi, Ağdam, Bərdə, Yevlax

Xörək adı (qaynadılmış süd ilə suyun içinə tökülmüş düyünün həlimi süzüləndən sonra üzərinə yağ əlavə edilir). □ Bizim kişi de:ir; Ma: tez-tez cannaçəx'mə pişir (Yevlax).

cannığ

İsmayıllı, Salyan, Şamaxı

Sırıqlı. □ Kişiyçün yaydan cannığ hazırramışuğ (İsmayıllı); Qışda cannığ giyəndə adamın canı qızır (Şamaxı).

cannıx

Kürdəmir, Oğuz, Zəngilan

cansilən

Cəbrayıl

Qətfə.

cantövrü

Ordubad

Tələsik.

car

Ordubad

Qurudulmuş bataqlığın yerində qazılmış arx. □ Qalxoççılar bü:n carda işlədilər.

carcar

Culfa, Naxçıvan, Ordubad, Salyan, Şərur, Zəngilan

Dəmir dişli, dəstəli kötük (taxıl döymək üçün). □ Carcar indi işdənmir, o vaxtdar onnan taxıl döyərdilər (Zəngilan); Carcarın dişdəri iri olur (Ordubad).

carcı

Balakən, Çənbərək, Xanlar, Kəlbəcər, Qarakilsə, Qazax, Tovuz

Evin pərdisinin üstündən döşənən çırpı və ya xırda ağac. □ Carcını öyün üsdə döşeylər (Kəlbəcər); Pə:nin üsdə carcı töx'düm kün, torpaq içəri tökülməsin (Çənbərək); Carcıyı pərdinin üsdünnən qo:arıx (Xanlar).

carcılamax

Balakən, Çənbərək, Hamamlı, Xanlar, Kəlbəcər, Qarakilsə, Qazax, Tovuz

Carcı ilə örtmək. □ Qar yağmamış damın üsdünü carcılamax yaxşıdı (Çənbərək); Əvvəl öyün üsdün pərdiliyirsən, sonra carcılıyırsan (Hamamlı); Pərdini döşə, tövləni carcılıyax (Tovuz).

carcu

Kəlbəcər

carcur¹

Kürdəmir

Qadın şalvarı növü. □ Arvadlar carcur giyərdi qabaxlar.

carcur²

Balakən

Kiçik.

carçı

Kürdəmir

Kuryer. □ Carçı kəssovetindo:lur.

carov

Dərbənd

Quyruqsuz qoyun. □ Carovu neyçü tutmisən?