1. Ov gözlənən yer, pusqu, marıq.
2. Çıxacaq yer, yol, aralıq.
Şirtək bərələrdə yatdı,
Atasıynan güştü tutdu.
Cavan getdi, qana batdı,
Söhrab nalan dünya, səndən.
(“Fərhad və Şirin”)
Bağ və bostanların arasında qoyulan çığır, ara, sərhəd, açıq yer, mərz.
Sandıq su ilə gedərək İstambulda Şıx Nəsir adlı bir şəxsin bağının bərəsinin ağzında durdu. Bağbançı suyun kəsildiyini görcək bayıra çıxıb gördü ki, bir sandıq bərənin deşiyini kəsib, amma üstündə də bir nəfər oturmuşdur. (“Mahmud-Niyar xanım”)
Azərbaycan dastanlarının leksikasıBax: bəlgə.
Bir xalın heyvadı – gəlməz irəngə,
Bir xalın bərgədi, gedər Firəngə,
Bir xalın salıbdı aləmi rəngə;
Bir xalın söhbəti-sazılan gəlir.
(“Əmrah”)
“Əsli və Kərəm” dastanında həmin bəndin 2-ci misrası belədir:
Bir xalın heyvadı – gəlməz irəngə,
Bir xalın elçidir gedər Firəngə,
Bir xalın salıbdı aləmi rəngə;
Bir xalın söhbəti-sazılan gəlir.
Azərbaycan dastanlarının leksikasıərəb. bərr – quru (dəniz müqabili), bəhr – dəniz
“Bütün dünya” mənasında işlənir.
On üç ildi bərri-bəhri seyr etdim,
Şahbazımdan xəbər verən olmadı.
Şan-şövkəti, ləşkəri mən tərk etdim,
Bir yanıma gəlib görən olmadı.
(“Şahzadə Seyfəlmülük və Bədiəlcamal”)
Azərbaycan dastanlarının leksikasıTacir.
Bazar sözündən yaranıb.
Könül, sənə vəsfi-halım söyləyim,
Yarəb, bu dünyada necolur könlüm?
Hərdən dərviş olur, hərdən dilənir,
Hərdən bəzirgandan xac olur könlüm.
(“Əmrah”)
*
Ay ariflər, heç kəs yalqız olmasın,
Yalqız işə daşdan divar deyərlər.
Bəzirgansan, aç matahın, xird eylə,
Ararlar, yükündə nə var deyərlər?
(“Aşıq Alı və Əsmər xanım”)
*
Buxaranın fitnəkarı bəzirgan,
Sayat bəyin sövdagarı bəzirgan.
Səyalının sehrikarı bəzirgan,
Bu gəlməmiş, boynu sınmış bəzirgan.
(“Sayat bəy-Səyalı xanım”)
Azərbaycan dastanlarının leksikası