Klassik şeirdə qafiyə elementi: qafiyə yaradan sözdə rəviyə birləşən ilk hərf.
Məsələn:
Bu günləri kim qəm içrə zarəm,
Hicran ələmiylə biqərarəm.
Tədbir ilə döndərib məzacın,
Sövdasının eyləsin əlacın. (M.Füzuli)
Birinci beytdə “zarəm” və “biqərarəm” qafiyəsində “r” samiti rəvi, “m” samiti isə V.-dir. İkinci beytdəki “məzacın” və “əlacın” qafiyə sözlərində isə “c” samiti rəvi, “n” samiti V.-dir. Onlar bir-biri ilə qısa sait səs (hərəkə) vasitəsilə əlaqələndirilib.
Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğəti