Dictionaries
Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğəti
terset
ital. terzetto < lat. tertius – üçüncü
Şeirdə üç misradan ibarət bənd; üçlük.
T. bir sıra sabitləşmiş şeir formalarının – sonet, tersina, sekstina və s.-nin mütləq struktur elementidir. T. Dante və Petrarka yaradıcılığında geniş istifadə edilib.
See also:
Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğəti