stopa

rus. стопа – ayaq, pillə

Sillabik-tonik vəzndə misradaxili bölgü yaradan bir neçə heca qrupundan (S.-dan) ibarət ritmik ölçü vahidi.

Antik poeziyada və rus şeirində geniş istifadə olunan ölçüdür. S. bir vurğulu hecanın bir və ya iki vurğusuz heca ilə birləşməsindən yaranır. Bu hecaların növbələşməsindən asılı olaraq sillabik-tonik vəznin növü müəyyənləşir.