Azərbaycan dastanlarının leksikası

1. Kar.

2. Səssiz.

Bir adam məclisdə sağır otursa,

Özü söyləməyib, fağır otursa,

Yerində ağıllı, ağır otursa,

Kamal durub onu qovası olmaz.

(“Abdulla və Cahan”)