1. Bağlamaq, örtmək, qıfıl və s. ilə bağlamaq. Açıq şeyi örtmək. □ Sandığı qapamaq. Ağzını qapamaq.
2. Örtmək, keçilməz hala salmaq. □ Cığırı tikan kolu qapamışdı.
3. Üstünə pərdə, örtü və s. çəkmək; gizlətmək, görünməz hala salmaq. □ Üzüldü əlləri sükandan, aman; Qapadı hər şeyi qatı bir duman. (M.Rahim).
4. Deşiyi tutmaq, tıxamaq, kip bağlamaq. □ Şüşənin ağzını qapamaq.
5. Uclarını, kənarlarını, son nöqtələrini birləşdirmək. □ Dairəni qapamaq.
6. Bağlamaq, bitirmək, fəaliyyətini dayandırmaq. □ İclası qapamaq.