Alphabet

A B C Ç D E Ə F G Ğ H X I İ J K Q L M N O Ö P R S Ş T U Ü V Y Z

Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

qılınc [qılınç] isim

1. Xəncərdən böyük, əyri və ya düz, bir ağızlı kəsər silah. □ Qılınc yarası gedər, dil yarası getməz. (Atalar sözü).

2. Kotanın ağzı, torpağı kəsən hissəsi. □ Kotanın qılıncı.
3. Qabanların ağzı yanlarında qoşa olaraq əyri qılınc şəklində çıxan, müdafiə və hücum aləti vəzifəsini görən böyük diş. □ Qaban qılıncı.

See also:

frazeologizm: burda vurar qılıncı, Hələbdə (Bağdadda) oynar ucu frazeologizm: Damokl qılıncı frazeologizm: qılınc çalmaq frazeologizm: qılınc oynatmaq frazeologizm: qılınca sarılmaq frazeologizm: qılıncdan keçirmək frazeologizm: qılıncı kotan eləmək frazeologizm: qılıncı qına qoymaq frazeologizm: qılıncından qan dammaq frazeologizm: qılıncını itiləmək frazeologizm: qılıncının altından keçmək frazeologizm: qılıncının dalı da kəsir, qabağı da frazeologizm: qılıncının qaşı düşməz frazeologizm: ortalığa qılınc qoymaq frazeologizm: tamahı qılıncından iti olmaq Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti