Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

1. Pərçimlə bağlanmaq, bərkidilmək.

2. Özünə yer eləmək, girmək. □ Kitab da vardır ki, hər sətri mismar; Zorla pərçimlənir beynə, ağıla. (S.Vurğun).

3. İlişib qalmaq, çıxmamaq, ilişmək. □ Balta quyuda pərçimləndi.

4. Vurulmaq, sancılmaq, girmək, batmaq. □ Xəncər ürəyinə pərçimləndi.