mətlə

ər. tülü – günəşin doğduğu yer

Klassik poeziyada beytlərlə yazılan şeirlərin ilk beyti.

Mətlə beytin qafiyəsi məsnəvidə, qəzəl və qəsidə janrlarında a.a, qitə janrında isə a.b şəklindədir. Nümunələrdə bunu müqayisə etmək olar:

Olmasaydı qəmi-eşqin dili viranımda,

Saxlamazdım onu bu izzət ilə yanımda.

(S.Ə.Şirvani, qəzəl, mətlə beyt)

Var neçə şair ki, rəsmi-şeiri məndən ögrənib,

Onların ustadiyəm, aləm bilir, bilittifaq.

(S.Ə.Şirvani, qitə, mətlə beyt)

Həmçinin bax:

Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğəti