ing. landlord – hərfi mənası: torpaq lordu
1. Orta əsrlərdə İngiltərədə iri feodal torpaq sahibi, lord.
2. Böyük Britaniyada kapitalist münasibətlərinin inkişafından sonra iri torpaq mülkiyyətçisi, torpaq rentası alan şəxs.
Həmçinin bax:
Tarix terminləri lüğəti