1. Yaxşı bəslənməkdən, yaxşı qulluq edilməkdən kökəlmək, qızışmaq, harınlaşmaq. □ At bütün qışı tövlədə xama bağlanıb, yeyib harınlamışdı.
2. Məcazi mənada: qudurmaq, azğınlaşmaq, vəhşiləşmək, harınlaşmaq. □ Dəniz kimi kükrədilər, dalğa kimi döş gərdilər; Harınlamış polislərə onlar yumruq göstərdilər. (B.Vahabzadə).