Dictionaries
Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti
höcətçi [höcətçi] sifət
1. Yersiz höcət etməyi, mübahisə etməyi sevən adam; höcətkar, inadcıl, inadkar, tərs. □ Höcətçi adamdır.
2. İsim kimi: yersiz höcət etməyi, mübahisə etməyi sevən adam; höcətkar, inadcıl, inadkar, tərs. □ Höcətçinin biridir, danışmağa dəyməz.