lat. forma – görünüş, zahiri görkəm
1. Mətbəə üsulu ilə yığılmış mətnin, klişelərin yerləşdirildiyi çərçivə, habelə bu çərçivəyə salınmış mətn və klişelər.
F.-dan mətbəədə kitab, qəzet, jurnal və s. çap məhsullarının səhifələrini hazırlamaq üçün istifadə edilir.
2. Sözün ifadə, deyiliş tərzi; məs.: sözü yumşaq formada demək.
3. Ədəbiyyat və incəsənət əsərlərinin, jurnalist materiallarının, teleradio verilişlərinin məzmununu ifadə etmək üçün yaradılmış struktur, biçim, əsərlərdə faktların, kadrların, digər elementlərin müəyyən ardıcıllıqla düzülüşü.
Hər sənət növünün özünəməxsus ifadə F.-ları var: rəssamlıqda – kolorit, rəng; qrafikada – cizgi; musiqidə – melodiya və s. Bununla yanaşı, müxtəlif yaradıcılıq növləri üçün ümumi olan F. ünsürləri də mövcuddur: kompozisiya, süjet, fabula və s. F. həmişə əsərin məzmunundan asılı olur: məzmundan kənarda F. mövcud deyil. Lakin nəyin F.-ya, nəyinsə məzmuna aid edilməsi fəlsəfədə hələ də ciddi müzakirə mövzularından biridir. Müxtəlif fəlsəfi təlimlərdə (metafizika, məntiq, estetika, etika) F. anlayışının izahı fərqlənir. Məhz buna görə dünyanın ən mükəmməl lüğət və ensiklopediyalarında (Oksford, Kembric, Merriam-Webster, Britannica və s.) F. termininin fərqli izahlarına (üslub, dizayn, uzlaşma, hətta janr) rast gəlinir.
Jurnalistika terminləri lüğəti