Dictionaries
Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğəti
epiqonluq
yun. epigonoi – sonradan doğulan
Bədii ədəbiyyatda üslub, ədəbi norma və ya cərəyana qeyri-yaradıcı yanaşma, kor-koranə təkrar; təqlidçilik.
Orijinal fikir və məqsədlərdən məhrum olan istedadsız yazıçılara xas bir hadisədir. Әdəbiyyat tarixində böyük söz ustalarının sənəti bu və ya başqa dərəcədə E.-a məruz qalıb. XVI əsrdən sonra bir sıra şairlər Füzulini təqlid edərək sönük, məzmunsuz qəzəllər yazıblar. Onlar Füzulinin işləmiş olduğu mövzuları, yaratdığı surətləri, istifadə etdiyi qafiyə və ifadələri bayağılaşdırılmış bir şəkildə təkrar ediblər.
See also:
Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğəti