Klassik şeirdə qafiyə elementi: əlifi-təsislə rəvi arasında yerləşən hərəkəli samit hərf.
Nümunə: Şirin ləbi-mənşəyi lətafət, rəna qədi-durduğilə afət. (M.Füzuli). Bu beytdə qafiyə sözlər olan lətafət və afət qafiyəsidəki sonuncu “t” rəvi, “a” əlifi-təsis, onların arasındakı “f” samiti isə D.-dir.
Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğəti