1. Eyni qəbildən olan iki şeyi bir-birinin yanına qoymaq, cüt eləmək, cüt qoymaq, qoşalamaq. □ Barmaqlarını cütləyib tellərə elə vurdu ki, meydan səsə gəldi. (“Koroğlu”).
2. İki-iki götürmək, ikiləmək, cüt-cüt ayırmaq. □ Güləngiz... ipək telləri cütləməyi və burmağı da yaxşı bilir.
See also: