Dictionaries
Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti
burulmaq [burulmax] feil
1. Buruq düşmək, buruq hala gəlmək. □ Məftil buruldu. İp buruldu.
2. Burum-burum qalxmaq, burula-burula çıxmaq.
3. Gedərkən başqa tərəfə dönmək, çevrilmək, istiqamətini dəyişmək. □ Həyət qapısından girən kimi sola burulmaq və .. aşağı enmək lazım gəldi. (M.İbrahimov).