Lüğət seçin
Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğəti
əsatir
İlahlar, təbiət hadisələri və Yer üzündə insanların əmələ gəlməsi haqqında qədim xalqların uydurduğu süjetlər; mifologiya.
Əsatirdə təbiət hadisələri, kortəbii qüvvələr, səma cisimləri və s. insanların xəyalında, təsəvvür və düşüncələrində müəyyən bir şəklə salınır, gah insanlara, gah da ilahlara (tanrılara) bənzər təsvir olunur. Homerin “İliada” və “Odisseya”sında, “Gilqamış” dastanında, Firdovsinin “Şahnamə”sində əsatirdən geniş istifadə edilib. Yunan mifologiyasındakı əsas obrazlar Zevs, Apollon, Afrodita, Venera, Prometey qədim yunan ilahları və titanlarıdır. “Qaraxan və insan” türk xalqlarının yaratmış olduğu əsatirdir.
Həmçinin bax:
Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğəti