All dictionaries

yamaq-yamaq [yamax-yamax] sifət

Başdan-ayağa yamaqlı, hər yerinə yamaq vurulmuş. □ Yamaq-yamaq şalvar.

yamaq-yırtıq [yamax-yırtıx] isim

Yamanması lazım olan hər şey, yamanmalı paltar və s. □ Arvad kişinin yerini saldıqdan sonra taxçanı-boxçanı axtarıb yamaq-yırtığını tikərdi. (H.Sarabski).

yamama

yamamaq [yamamax] feil

1. Bir şeyin cırıq və ya yırtıq yerini təmir etmək. □ Şalvarın dizlərini yamamaq. Corabları yamamaq. Çəkməni yamamaq. Dərzi öz yırtığını yamamaz. (Atalar sözü).

2. Məcazi mənada: uymadığı halda bir şeyə əlavə etmək, artırmaq, yapışdırmaq. □ Musa, gətir, bu kökdə şəklimizi çəkdir. Lazımın olar, filmlərin birinə yamayarsınız. (Mir Cəlal).

yaman [yaman] sifət

1. Pis. □ Yaxşı dost yaman gündə tanınar. (Atalar sözü).

2. Rəhmsiz, insafsız, əzazil. □ Yaman adamdır, onunla ehtiyatlı ol.

3. Məcazi mənada: təsiri şiddətləndirmək üçün bəzən “çox”, “həddindən artıq”, “bərk”, “tez”, “şiddətli” kimi mənalarda işlənir. □ Yaman işə düşmüşdüm. Bu gün yaman istidir.

4. Bəzən “çox yaxşı”, “əla” mənasında işlənir. □ Yaman atandır. Yaman çalır. Yaman qoçaqdır.

5. İsim kimi: qarğış. □ Məhəmmədhəsən əmi Əhməddən eşşək necə olmağını soruşan kimi İzzət uca səslə onun üstə qışqırıb başladı yamanı. (C.Məmmədquluzadə).

6. Tibb. Həyat üçün təhlükəli, çox qorxulu, xətərli, zərərli, pis. □ Yaman şiş. Yaman yara.

yamanca [yamanca] sifət

1. Yaman, pis. □ Aşıq yamanca deyil; Xalın yamanca deyil; Günümüz belə keçsə; Yenə yamanca deyil. (Sarı Aşıq).

2. Çox, olduqca. □ ...Hər nə isə, yamanca şeytandır. (N.Vəzirov).

3. Zərf kimi: çox, olduqca. □ Yoxuşun tən ortasında, qırıldı boyunduruq; Yamanca qaldınız boynuburuq. (O.Sarıvəlli).

4. İsim kimi: yaman, pis adam, şey və s. □ Yamanca, sən dur burada, mən yaxşıcanı tapınca. (Atalar sözü).

yamanlama

yamanlamaq [yamannamax] feil

1. Pisləmək, töhmətləndirmək, pisinə danışmaq, danlamaq, söymək, biabır etmək. □ Yazıq məşədilər, gündə sizi qəzetlərdə yamanlayırlar ki, siz cümə günləri dükanları açıb alış-veriş eləyirsiniz. (C.Məmmədquluzadə).

2. Yaman yara çıxarmaq.

yamanlaşma

yamanlaşmaq [yamannaşmax] feil

Pisləşmək, xarablaşmaq, daha da pis olmaq.

yamanlı [yamannı] sifət

Dialekt. Yaman şişi (yarası) olan. □ Yamanlı at.

yamanlıq [yamannıx] isim

Pis iş; pislik. □ Yamanlıq etmək. Yaxşılıq yamanlığın qalxanıdır. (Atalar sözü).

yamanma

yamanmaq [yamammax] feil

1. Yamaq salınmaq (vurulmaq), calaq salınmaq. □ ...bəzi yeri bir neçə dəfə yırtılıb yamandığına görə, hava buraxan körüyünə diqqət edirdi. (Ə.Əbülhəsən).

2. Məcazi mənada: yapışmaq, yapışıb ayrılmamaq (qopmamaq).

yaman-yaxşı [yaman-yaxşı] zərf

Birtəhər, güc-bəla ilə; nə pis, nə yaxşı. □ İşi yaman-yaxşı görüb qurtardıq.