All dictionaries

rabitə [ra:bitə] isim ərəb

1. Bağlılıq, münasibət, əlaqə, irtibat. □ Nəzəriyyə ilə təcrübə arasında rabitə.

2. Texniki vasitələrin köməyi ilə müəyyən məsafədə əlaqə saxlayan idarələr sistemi (poçt, teleqraf, telefon, radio). □ Rabitə işləri. Rabitə şöbəsi.

3. Hərbi hissələr arasında müxtəlif vasitələrlə həyata keçirilən əlaqə xidməti; irtibat. □ Rabitə rotası.

rabitəçi [ra:bitəçi] isim

1. Rabitə işçisi. □ Rabitəçilərin yarışı.

2. Orduda rabitə hissəsində xidmət edən şəxs. □ Rabitəçilərin təlimi. Rabitəçilərin igidliyi.

3. Sifət kimi: orduda başqa hərbi hissələrlə və ya adamlarla əlaqə yaradan, həmin əlaqəni həyata keçirən. □ Rabitəçi təyyarə. Rabitəçi əsgər.

rabitələndirmə

rabitələndirmək [ra:bitələndirməx'] feil

Əlaqə yaratmaq, rabitə düzəltmək; əlaqələndirmək, bir-birinə bağlamaq. □ Müəllim .. ayrı-ayrı cavabları bir-birilə rabitələndirib yığcam və ardıcıl bir yazı mətni düzəldib.

rabitəli [ra:bitəli] sifət

1. Yaxşı ifadə edilən, məntiqi və qrammatik cəhətdən düzgün qurulmuş; tərtibli, müntəzəm. □ Rabitəli danışıq.

2. Zərf kimi: yaxşı ifadə edilən, məntiqi və qrammatik cəhətdən düzgün qurulmuş; tərtibli, müntəzəm. □ Rabitəli danışmaq.

rabitəlilik [ra:bitəlilix'] isim

Məntiq və qrammatik cəhətdən müntəzəmlik, düzgünlük, tərtiblilik.

rabitəsiz [ra:bitəsiz] sifət

Bir-biri ilə rabitəsi, əlaqəsi, münasibəti olmayan. □ Rabitəsiz sözlər.

rabitəsizlik [ra:bitəsizdix'] isim

Rabitənin, əlaqənin, münasibətin olmadığı hal; əlaqəsizlik.

raca [raca] isim sanskrit

Tarix. Qədim Hindistanda rəhbərlik və hakimlik rütbəsi.

rad [rad] isim ingilis

Fizika. Udulan şüalanma dozasının sistemdənkənar vahidi.

rada [rada] isim ukraynaca

Politologiya. Ukraynada ali qanunvericilik orqanı.