All dictionaries

ruhlandırıcı [ruhlandırıcı] sifət

1. Ruh verən, ruhlandıran, ruha gətirən, ilhama gətirən. □ Ruhlandırıcı amillər. Ruhlandırıcı mənzərə.

2. Ürəkləndirən, cəsarətverici, qüvvətverici, qüvvət və təsirini artıran. □ Ruhlandırıcı sözlər.

ruhlandırma

ruhlandırmaq [ruhlandırmax] feil

Ürək vermək, cəsarət vermək, ürəkləndirmək. □ Birinci gün olduğu kimi yenə də Cavad irəlidə gedir, döyüşçüləri ruhlandırırdı. (Ə.Vəliyev).

ruhlanma

ruhlanmaq [ruhlammax] feil

1. Ürəklənmək, cəsarətlənmək, qüvvət almaq, cuşa gəlmək. □ Ruhlanın Babəkin xatirəsindən; Bizi igidliyə çağırır Vətən. (S.Vurğun).

2. Məcazi mənada: canlanmaq, cana gəlmək. □ Çiçəklər, otlar, güllər bahar günəşinin ilıq şüası altında ruhlanıb, təravətlənib gözəl qoxuyurdular. (Y.V.Çəmənzəminli).

3. Məcazi mənada: təbə gəlmək, vəcdə gəlmək, ilhamlanmaq. □ Oxu, tar, ruhlansın; Şirvanın, Gəncənin mehriban gözəli! (M.Müşfiq).

ruhlu [ruhlu] sifət

Ruhu olan, həvəsli, gözəl bir şeydən ruhlanan, təsirlənən, vəcdə gələn, şövqlənən. □ Çox ruhlu adamdır.

ruhnəvaz [ruhnəvaz] sifət ərəb/fars

Klassik ədəbiyyatda ruha xoş gələn, ruhu oxşayan, ruh verən, ürəyəyatan mənalarında işlənmişdir. □ ..Bufet və restoranlarda çalınmaqda olan musiqilərin ruhnəvaz səsi eşidilirdi. (S.Hüseyn).

ruhoxşayan [ruhoxşuyan] sifət

Ruha xoş gələn, ruhu oxşayan, ruh verən, ürəyəyatan. □ ..Ataş elə bil ömründə bu cür ürəyəyatan, ruhoxşayan, könülaçan axşam görməmişdi. (Ə.Vəliyev).

ruhoxşayıcı [ruhoxşuyucu]

ruhpərvər [ruhpərvər] sifət ərəb/fars

Klassik ədəbiyyatda həyat verən, ruha qüvvət verən, canlandırıcı, ruhlandırıcı mənalarında işlənmişdir. □ ..Mən bu gün bir neçə xəbərlər eşitmişəm ruhpərvər və pakizə, ona görə şadlığımdan bilmirəm nə edəm. (N.Vəzirov).

ruhsuz [ruhsuz] sifət

Süst, ölgün, ətalətli, həvəssiz, heç bir şeydən ruhlanmayan, təsirlənməyən. □ Elmsiz adam – ruhsuz cəsəd. (Atalar sözü).

ruhsuzluq [ruhsuzdux] isim

Süstlük, ölgünlük, ətalətlilik, həvəssizlik, maraqsızlıq; laqeydlik, ruh düşkünlüyü. □ İnci kimi tər tökən sinəsinin qaralıb təndir qapağına dönməsi onun üçün heç bir təəssüf, hüzn və ruhsuzluq gətirə bilmədi. (Mir Cəlal).

ruhşünas [ruhşünas] sifət ərəb/fars

Arxaizm. İnsan psixologiyasının incəliklərini yaxşı bilən, həssas adam. □ ..Cəmilə kimi təmiz, ruhşünas, munis, eyni zamanda gözüaçıq, gözəl bir qız haradan tapacaqdı? (S.Hüseyn).

ruhverici [ruhverici] sifət

1. Ruh verən, ruhu oxşayan, ruhlandıran. □ Ruhverici musiqi. Ruhverici söhbət.

2. Zərf kimi: ruh verən, ruhu oxşayan, ruhlandıran. □ Ruhverici söhbət etmək.

rul [rul] isim holland

Avtomobilin, təyyarənin və s.-nin müəyyən istiqamətdə hərəkətini idarə etmək üçün qurğu; sükan. □ ..Buyur, əyləş rulun dalında, sür, biz də öyrənək! (Mir Cəlal).