All dictionaries

qarlaşma

qarlaşmaq [qarraşmax] feil

1. Qara dönmək, qar şəklinə çevrilmək.

2. Əylənmək üçün bir-birinə qartopu atmaq; qar atmaq; qargülləsi oynamaq. □ ... Qaçışır, qarlaşırdıq çöldə bir dəstə uşaq. (Ə.Cəmil).

qarlı [qarrı] sifət

1. Qarla örtülmüş, qarla örtülü. □ Qarlı dağlar. Qarlı çöllər.

2. Qarla bərabər olan, qarla yağan.

qarlı-boranlı [qarrı-borannı] sifət

Daim qar və boran olan, havası sərt olan. □ Qarlı-boranlı hava. Qarlı-boranlı çöllər.

qarlıq [qarrıx] isim

Çoxlu qar olan yer, qar basmış yer. □ Həcər meşəli qarlıqlarla irəlilədi. (S.Rəhimov).

qarma

qarmaq [qarmax] isim

1. Şey asmaq, yaxud qaldırmaq üçün ucu yuxarıya doğru əyilmiş qalın mıx, çəngəl. □ Əti qarmaqdan asmaq. Paltarı qarmaqdan asmaq.

2. Burmaq, əymək, qatlamaq, çevirmək, qanırmaq.
3. Balıq tutmaq üçün ucu şiş çəngəl; tilov.
4. İki şeyi bir-birinə ilişdirmək, bənd etmək üçün ucu əyilmiş dəmir alət, çəngəl.

qarma-qarışıq [qarma-qarışıx] sifət

1. Bir-biri üstünə, necə gəldi tökülmüş, bir-birinə qarışmış; qat-qarışıq, nizamsız, qaydasız, tərtibsiz. □ Qarma-qarışıq kağızlar.

2. Anlaşılmaz, qarışıq, dolaşıq. □ Qarma-qarışıq yuxu. Qarma-qarışıq iş.

3. Hərc-mərc, pozğun, nizamsız. □ Qarma-qarışıq vəziyyət.

qarma-qarışıqlıq [qarma-qarışıxlıx] isim

1. Nizamsızlıq, tərtibsizlik, qarışıqlıq, qaydasızlıq. □ Bu evə yenicə köçmüşük, hələ qarma-qarışıqlıqdan heç şey tapmaq olmaz.

2. Hərc-mərclik, qarğaşalıq, nizamsızlıq, pozğunluq.

qarmaqbuynuz [qarmaxbuynuz] sifət

Buynuzları qarmaq kimi əyri olan. □ Gülüşgəlin qarmaqbuynuz inəkdən yaxşıca süd sağır.(S.Rəhimov).

qarmaqcıq [qarmaxcıx] isim

Balaca qarmaq.

qarmaqlama

qarmaqlamaq [qarmaxlamax] feil

1. Bir şeyi qarmağa keçirmək, qarmağa vurmaq, qarmağa ilişdirmək, qarmaqdan asmaq, yaxud qarmaqla qaldırmaq; qarmaqla tutmaq. 

2. Qarmaqları bir-birinə keçirmək, yaxud bir şeyi qarmaq kimi edib bir-birinə bənd etmək, ilişdirmək. □ Məftili bir-birinə qarmaqlayıb bərkitmək.

qarmaqlanma

qarmaqlanmaq [qarmaxlammax] feil

1. Qarmağa keçirilmək, qarmaqdan asılmaq, yaxud qarmaqla qaldırılmaq; qarmaqla tutulmaq.

2. Qarmaqla bir-birinə bənd edilmək, keçirilmək, ilişdirilmək, bərkidilmək.