All dictionaries

qapançı [qapançı] isim

Qapana baxan, qapanda şey çəkən adam.

qapançılıq [qapançılıx] isim

Qapançı vəzifəsi, peşəsi.

qapandar [qapandar] isim

Qapana baxan, qapanda şey çəkən adam. □ Qapandar yığılmış pambığı qapanda çəkdi.

qapandarlıq [qapandarrıx]

qapanma

qapanmaq [qapammax] feil

1. Bağlanmaq, kilidlənmək. □ Pəncərələrin hamısı qapanmışdır.

2. Örtülmək. □ ..Yenidən gözləri yenə qapanır. (A.Səhhət).
3. Buludla örtülmək, tutulmaq, çulğalanmaq. □ Hava soyudu, göyün hər tərəfi qapandı.
4. Tıxanmaq, kip bağlanmaq, tutulmaq. □ Qapı-pəncərə yaman qapanmışdır, nəfəs almaq olmur.
5. Ucları, kənarları, son nöqtələri birləşdirilmək.
6. Bitirilmək, dayandırılmaq, bağlanmaq. □ Iclas axşam saat 10-da qapandı.
7. Rəsmən ləğv edilmək, qadağan edilmək; işləməsinə, fəaliyyətinə, çıxmasına icazə verilməmək, bağlanmaq. □ Bu fitva çıxandan sonra kinoteatrların bir neçəsi qapandı. (M.S.Ordubadi).
8. Bayıra çıxmamaq, içəridə oturub qalmaq. □ Bir neçə gün evə qapandıq.
9. Sıxınmaq. □ .. anasının səsini eşidəndə qaçıb dizlərinə qapanardı. (I.Əfəndiyev).
10. Yıxılmaq. □ Əmrah ağzı üstə qapandı, yalnız ikicə dəfə hönkürdü. (M.Hüseyn).
11. Haqq-hesab kəsilmək, tamamlanmaq, ləğv edilmək. □ Keçənilki mühasibat dəftərləri qapandı.

qapan-tərəzi

qapatma

qapayıcı [qapayıcı] sifət

1. Qapayan, örtən. □ İlbizlərin bədəninin qapayıcı əzələləri.

2. İsim kimi: dəstədə, sırada ən axırıncı gedən şəxs.

qapaz [qapaz] isim

1. Əl ayası ilə başa vurma. □ Başına qapaz vurmaq. 

2. Məcazi mənada: zülm, təhqir. □ ..Əl-ayaq zəncirdədir, baş qapazlı, sinə dağ. (B.Vahabzadə).

qapazaltı [qapazaltı] isim

Hər kəs tərəfindən təhqir olunan, incidilən aciz, məzlum, hüquqsuz adam.

qapazlama

qapazlamaq [qapazdamax] feil

Qapazla vurmaq, başına vurmaq. □ Siz öləsiz, özü məni gündə min qapazlayır. (N.Vəzirov).

qapazlanma

qapazlaşma