All dictionaries

nun [nun] isim ərəb

1. Ərəb əlifbasında “ݖ” şəklində yazılan hərfin adı.
2. Məcazi mənada: klassik şeirdə gözəlin qaşları bu hərfə – qövsə oxşadılır. □ Qaşın bir nundur, çəkmiş qəza qüdrətdən. (M.V.Vidadi).

nunsiya [nunsiya] isim latın

Xarici dövlətlərdə Roma papasının daimi diplomatik nümayəndəsi (bu vəzifə səfir vəzifəsi ilə eyni sayılır).

nur [nur] isim ərəb 

1. Aydınlıq, işıq. □ Göy üzü damar-damar; Göydən yerə nur damar. (Bayatı).

2. Məcazi mənada: maarif, aydınlıq, tərəqqi simvolu kimi işlənir. □ Elm bir nur, cəhl zülmətdir; Cəhl duzəxdir, elm cənnətdir. (S.Ə.Şirvani).

nurani [nura:ni] sifət ərəb

1. Nurlu, işıqlı, aydın.
2. Məcazi mənada: hörmətli, hörmətə layiq, müqəddəs simalı, üzündən nur yağan. □ Nurani qoca.

nuranilik [nura:nilix'] isim

Nurani və hörmətə layiq adamın halı. □ Mirzə Valehin dən düşmüş saqqalı dümağ olur, ətrafa bir nuranilik saçırdı. (S.Rəhimov).

nurələnnur [nurələnnur] sifət ərəb

1. Lap işıqlı. □ Ətraf nurələnnur idi.
2. Məcazi mənada: yaxşıların yaxşısı, ən əla, ən yaxşı. □ Əgər belə iş görsəniz, lap nurələnnur olar ki. (P.Makulu).

nuri-çeşmim [nu:ri-çeşmim] isim

Arxaizm. Çox istəkli, çox əziz adama nəvazişlə müraciət məqamında, ya onun haqqında deyilir – gözümün işığı, nuru. □ Açım kağızı, görüm mənim əziz, nuri-çeşmim Şamdan bəy nə yazır? (N.Nərimanov).

nuri-didəm [nu:ri-di:dəm]

nuri-eynim [nu:ri-eynim]

nurlandırma

nurlandırmaq [nurrandırmax] feil

1. İşıqlı etmək, işıqlandırmaq. □ Canlı bir məşəl; Qaranlıq gecəni nurlandırırdı. (M.Rahim).
2. Məcazi mənada: maarifləndirmək, mədəniyyətə çağırmaq. □ Xalqı nurlandırmaq.

nurlanma

nurlanmaq [nurrammax] feil

İşıqlanmaq, parlamaq. □ Üfüqlər bahar günəşinin ilk şəfəqləri ilə nurlanıb aydınlaşır. (M.Rzaquluzadə).

nurlatma

nurlatmaq [nurratmax] feil

İşıqlandırmaq, nura boyamaq, nura qərq etmək. □ Gecənin nurladacaq alnını ay, ulduzlar; Səni yad eyləyəcək nazlı gəlinlər, qızlar. (S.Rüstəm).