1. Klassik ədəbiyyatda yazın əvvəli mənasında işlənmişdir. □ Ey əndəlib, səndə bu nə qanundur; Fəğan çəkmək novbaharı görəndə. (Q.Zakir).
2. Məcazi mənada: klassik ədəbiyyatda gənclik, cavanlıq mənalarında işlənmişdir. □ Ömrünün gülzarı xəzanə dönüb; Novbaharı gedən bəs ağlamazmı? (M.V.Vidadi).
1. Baharın girdiyi ilk gün (martın 22-nə uyğun gəlir). □ Hər gün açır könlümü zövqi-visalın yengidən; Gərçi güllər açmağa hər ildə bir novruz olur. (M.Füzuli).
2. Baharın girdiyi ilk gün keçirilən bayram. □ Ax, gözəl bayram, ax gözəl novruz! Ax min-min balaca uşaqların qəlblərini şad edən novruz! (C.Məmmədquluzadə).