All dictionaries

naqqallaşmaq [nak'qallaşmax] feil

1. Naqqal olmaq, naqqallığa alışmaq, adət etmək.
2. Naqqallıq etmək, boşboğazlıq etmək. □ ...Alagöz naqqallaşmağa başlayan Müqim bəyin sözünü kəsdi. (S.Rəhimov).

naqqallıq [nak'qallıx] isim

Boş-boş danışma; boşboğazlıq, çərənçilik. □ Sən naqqallıqdan nə vaxt əl çəkəcəksən? (Q.İlkin).

nəqqaş [nək'qaş] isim ərəb

1. Evlərin divarlarına, tavanına, şeylərin üstünə yağlı və ya sulu boya ilə naxış vuran sənətkar.

2. Rəssam, şəkilçəkən. □ Məcmuəmizin nəqqaşı səni görən kimi gözəl surətini məcmuəmizə salıb sənin .. məşhur olmağına cidd-cəhd edərdi. (C.Məmmədquluzadə).

nəqqaşkar [nək'qaşkar] isim ərəb/fars

Naxış ustası, naxış vuran sənətkar.

nəqqaşkarlıq

nəqqaşlıq [nək'qaşdıx] isim

1. Nəqqaşın işi, peşəsi; rəssamlıq.

2. Naxış vurma işi. □ ..Yaxşı, yoldaş mühəndis, bəs sarayın nəqqaşlıq işi necə olacaq? (Z.Xəlil).

naqolay [na:qolay] sifət

1. Qolay olmayan; rahat olmayan. □ Naqolay stul.
2. Zərf kimi: qolay olmayan; rahat olmayan. □ Naqolay oturmaq.

naqus [na:qus] isim ərəb

Klassik ədəbiyyatda kilsə zəngi mənasında işlənmişdir. □ Taki səsləndi qəflətən naqus; Oldum ol vaxt büsbütün məyus. (A.Səhhət).

nal¹ [nal] isim ərəb

1. Sürüşməkdən və zədələnməkdən qorumaq üçün at, qatır və s. heyvanların dırnaqlarına vurulan müvafiq formada hazırlanmış dəmir lövhəcik.
2. Ayaqqabıların dabanına, bəzən pəncəsinin qabaq hissəsinə vurulan nazik dəmir lövhəcik. □ Çəkmə dabanına nal vurdurmaq.

nal² [nal] isim

Tirin altına qoyulan ağac. □ ...qızlar daxmanın nallarına ip bağlayıb dartır, qara palçıqdan hörülmüş daşlar tökülür... (Y.V.Çəmənzəminli).

nalan [na:lan] zərf fars

1. Ağlayan, ahzar edən, inləyən, nalə edən, fəğan edən, göz yaşı tökən. □ ...Bu yerdə Əmir və hamı daxil olub Leylanı nalan gördülər. (Ü.Hacıbəyli).
2. Sifət kimi: ağlayan, ahzar edən, inləyən, nalə edən, fəğan edən, göz yaşı tökən.

nalayiq [na:la:yik'] sifət fars/ərəb

Layiq olmayan, yaraşmayan, layiqsiz. □ Nalayiq hərəkət. Nalayiq söz.

nalayiqlik [na:la:yik'lix'] isim

Layiq olmama, yaraşmazlıq, layiqsizlik; nalayiq hərəkət, söz.

nalbənd [nalbənt] isim ərəb/fars

Heyvanların ayağına nal vuran; nalçı. □ Koroğlu baxdı ki, nalbənd çox xoşsifət bir kişidir. (“Koroğlu”).

nalə [na:lə] isim fars

Ah-zar, inilti, sızıltı, fəryad, fəğan. □ Məsum uşaqların naləsi, məzlum anaların fəryadı göylərə səda salmışdı. (S.S.Axundov).

nalqıran [nalqıran] sifət

Çınqıllıq, xırda daşlıq; naltökən. □ Bunlarsız aşmaq olmaz qısıq, dar gədikləri; Nalqıran yoxuşları, sıldırımlı dikləri. (M.Müşfiq).