All dictionaries

naqabil [na:qa:bil] sifət fars/ərəb

1. Nalayiq, yersiz, münasibətsiz. □ ...naqabil sözümdən üzr istəyirəm. (Mir Cəlal).
2. İsim kimi: nalayiq, ləyaqətsiz; qanmaz adam. □ Əlli min suxtə, əlli min sail; Əlli min hoqqabazi-naqabil. (S.Ə.Şirvani).
3. İmkansız, mümkün olmayan; çətin, mahal. □ O, naqabil bir işdir.
4. Əxz etməyə, götürməyə qabiliyyəti, istedadı olmayan; qeyri-qabil. □ Tərbiyəyə naqabil.

naqafil [na:qa:fil] zərf fars/ərəb

1. Qəfildən, birdən, nagahan, gözlənilmədən, xəbərsiz. □ Naqafil gəlmək....Rzaqulu bu tərəfdən naqafil çıxdı. (C.Məmmədquluzadə).
2. Sifət kimi: qəfildən, birdən, nagahan, gözlənilmədən, xəbərsiz.

naqafillik [na:qa:fillix'] isim

Gözlənilməzlik, nagahanlıq; gözlənilməz olma. □ Gəlişin naqafilliyi. Ölümün naqafilliyi.

naqan [na:qan] isim

Hərlənən topu (barabanı) olan tapança növü. □ Dəmirov... naqanı götürüb, topunu hərlədi, sonra qobura qoydu... (S.Rəhimov).

naqil [na:qil] isim ərəb

1. Elektrik cərəyanını, səsi, istiliyi və s.-ni öz daxilindən keçirən cisim; keçirici. □ Metal elektrik naqilidir.
2. Arxaizm. Daşıyan, bir yerdən başqa bir yerə aparan, nəql edən. □ Mən ki böyük çayam, xalqa naqiləm; Səbəb odur bu qanuna tabeyəm. (A.Səhhət).
3. Arxaizm. Nəql edən, rəvayət edən; eşitdiyi, bildiyi əhvalatı başqasına danışan, çatdıran; ravi.

naqillik [na:qillix'] isim

Fizika. Nəql etmə, keçirtmə, ötürmə qabiliyyəti; keçiricilik. □ Metalların naqillik qabiliyyəti.

naqis [na:qis] sifət ərəb

1. Tam və mükəmməl olmayan, yarımçıq, natamam, əskik. □ Naqis kitab. Naqis məktub.
2. Eyib və qüsuru olan; nöqsanlı, eyibli, qüsurlu. □ Cahangir ağa zəif iradəli, naqis ağıllı, düşkün fikirli bir adam idi. (Ə.Vəliyev).
3. Riyaziyyat. Arxaizm. Çıxma əməli. □ Beş naqis iki – elər üç.

naqislik [na:qisdix'] isim

1. Qüsurluluq, natamamlıq; qüsurlu, nöqsanlı olma. □ ...bizim tərbiyə üsulumuzun naqisliyindən irəli gəlirmiş. (M.Hüseyn).
2. Naqis olma, eyiblilik, eyib və qüsuru olma. □ Bir qadın kimi... zahiri görkəmində böyük naqisliklər vardı. (B.Bayramov).

naqisüləql [na:qisüləql] sifət ərəb

Arxaizm. Ağıldan naqis, ağıldan zəif, kəm.

naqqa [nak'qa] isim

Zoologiya. Şirin suda yaşayan üstü pulsuz, bığlı, iri yırtıcı balıq. □ Dəryalar tutdu məni; Naqqalar uddu məni. (Bayatı).

naqqabalığı [nak'qabalığı]

naqqal [nak'qal] sifət

1. Çox, boş-boş danışmağı sevən; lağlağı, boşboğaz, gəvəzə, çərənçi. □ Naqqal adam.
2. İsim kimi: çox, boş-boş danışmağı sevən; lağlağı, boşboğaz, gəvəzə, çərənçi adam. □ Bu naqqal haradan gəlib çıxdı, baş-qulağımızı apardı. (M.İbrahimov).

naqqallama

naqqallamaq [nak'qallamax] feil

Naqqallıq etmək, boş-boş danışmaq, çərənləmək.

naqqallaşma