All dictionaries

lətafət [ləta:fət] isim ərəb

1. Lətiflik, yumşaqlıq, xoşluq. □ Daha səsində köhnə lətafət qalmadı. (Ə.Haqverdiyev).
2. Gözəllik; ruhu oxşayan hal və keyfiyyət, məlahət, qəşənglik. □ Bu hüsnü lətafətdə, yəqindir, bəşər olmaz; Rüxsarıva bənzər fələküzrə qəmər olmaz. (S.Ə.Şirvani).

lətafətli [ləta:fətdi] sifət

Zərif, incə, lətif, məlahətli, xoş. □ Büllur lətafətlim, sənubər boylum; Huriyü qılmanım, neçün gəlmədi? (M.P.Vaqif).

lətafətlilik [ləta:fətdilix']

lətif [lətif] sifət ərəb

1. Yumşaq, mülayim, xoş. □ Sözün zahiri zərif, batini lətif olmalıdır. (Atalar sözü).
2. İncə, zərif, qəşəng. □ Çiyninə saldı bir lətif əba; Əlinə aldı bir zərif əsa. (S.Ə.Şirvani).

lətifə¹ [lətifə] isim ərəb

1. Folklor. Həyatdakı, məişətdəki gülməli və məzəli əhvalatlar haqqında yığcam, qısa hekayə, anekdot.
2. Ümumiyyətlə, zarafat, güldürücü qəribə söz, hekayə.

lətifə² [lətifə] sifət ərəb

Klassik ədəbiyyatda gözəl, incə, qəşəng (qız və ya qadın) mənalarında işlənmişdir. □ Əndamı lətifeyi-ilahi; Dəryayi-lətafət içrə mahi. (M.Füzuli).

lətifəçi [lətifəçi] isim

Lətifə söyləməkdə mahir olan, gözəl lətifələr danışan; zarafatçı. □ Çox razıyam, siz həm gözəl, həm də çox mahir bir lətifəçisiniz. (M.S.Ordubadi).

lətifəçilik [lətifəçilix'] isim

Lətifə söyləməyi sevmə, bacarma; zarafatçılıq.

lətifləşmə

lətifləşmək [lətifləşməx'] feil

Lətif olmaq, incələşmək, zərifləşmək, gözəlləşmək.

lətiflik [lətiflix'] isim

1. Yumşaqlıq, mülayimlik, xoşluq, lətafət. □ Aylı gecənin lətifliyi.
2. İncəlik, zəriflik, qəşənglik. □ Aşıq, lətiflik güftar iləndir; Əndəlibin meyli gülzar iləndir. (Aşıq Pəri).

lətlənmə

lətlənmək [lətdəmməx'] feil

Ətlənmək, kökəlib ətə dönmək, hərəkət edə bilməmək; atilləşmək. □ Ay ana, evdə oturub lətlənməkdənsə bu yaxşıdır: palaza bürün, elnən sürün. (Y.V.Çəmənzəminli).

lətləşmə

lətləşmək [lətdəşməx'] feil

Ətlənmək, kökəlib ətə dönmək, hərəkət edə bilməmək; atilləşmək.

ləvazimat [ləva:zimat] isim

Bir iş üçün lazım olan şeylərin məcmusu. □ Dərs ləvazimatı. Səhnə ləvazimatı.