All dictionaries

ləkələnmə

ləkələnmək [ləkələmməx'] feil

1. Ləkələndirici bir şeydən üzərinə ləkə düşmək, ləkə tutmaq, ləkə-ləkə olmaq; batmaq, ləkələrlə örtülmək. □ Örpəyi ləkələnmək. Paltosu ləkələnmək.
2. Məcazi mənada: bədnam olmaq, rüsvay olmaq, biabır olmaq. □ Hər bir halda qızın adı ləkələnsə, ölüm ondan yaxşıdır. (C.Cabbarlı).

ləkələtmək [ləkələtməx']

ləkəli [ləkəli] sifət

1. Ləkəsi olan, üzərinə ləkə və ya ləkələr düşmüş, ləkə basmış; çirklənmiş, batmış, bulanmış. □ Ləkəli parça. Ləkəli ayaqqabı. Ləkəli örpək. Ləkəli paltar.
2. Gözün ağında qara və ya qırmızı xal (ləkə) əmələ gəlmiş. □ Ləkəli göz.
3. Məcazi mənada: adamı ləkələyən, rüsvay edən, alçaldan şey; rüsvayçılıq, biabırçılıq, şərəfsizlik. □ Ləkəli ad. Ləkəli adam.

ləkəlilik [ləkəlilix'] isim

Ləkəli şeyin və ya adamın halı.

ləkər [ləkər] isim

Görkəm, surət, sir-sifət. □ Bir ləkəri yoxdur.

ləkərsiz [ləkərsiz] sifət

Kifir, çirkin, bədləkər.

ləkəsiz [ləkəsiz] sifət

1. Təmiz, aydın, açıq, saf. □ Ləkəsiz səma. Ləkəsiz üfüq.
2. Məcazi mənada: şərəfli, namuslu, adı təmiz, alnıaçıq. □ Ləkəsiz qız.

ləkəsizlik [ləkəsizdix'] isim

Ləkəsiz şeyin və ya adamın halı; ləkəsiz olma.

ləkləmə

ləkləmək [ləkləməx'] feil

Lək düzəltmək, lək qayırmaq. □ Həyəti ləkləmək.

ləklətmə

ləklətmək [ləklətməx'] feil

Lək düzəltdirmək, lək qayırtdırmaq. □ Bostanı ləklətmək. Göyərti üçün yer ləklətmək.

ləktə [ləktə] sifət

Arxaizm. Həyasız, abırsız (ancaq qadınlar haqqında).

ləqəb [ləqəb] isim ərəb

Müəyyən bir səciyyəvi xasiyyətinə və ya başqalarından ayrılanəlamətinə görə adama verilən qeyri-rəsmi ad; ayama. □ Sənə Koroğlu ləqəbini verməkdə, Tapdıq, səhv etməmişik. (Ə.Əbülhəsən).