All dictionaries

ləhləyə-ləhləyə [ləhləyə-ləhləyə] zərf

Ləhləyərək, tez-tez, ağır nəfəs ala-ala; tövşüyə-tövşüyə. □ Ləhləyə-ləhləyə gəlmək.

ləhzə [ləhzə] isim

1. Ən cüzi bir zaman, bir göz qırpımlıq vaxt, an, dəm. □ Cananı görən ləhzədə can düşdü ayağa; Yalvardı gəda iczilə sultanını görcək. (S.Ə.Şirvani).
2. Ümumiyyətlə zaman, vaxt, müddət.

ləhzəlik [ləhzəlix'] isim

Adətən “bir” sözü ilə – bir anlıq, çox az müddət üçün, bir göz qırpımlıq.

ləxləxə [ləxləxə] isim

Pozğunluq, qarışıqlıq, şuluqluq.

ləxt-ləxt [ləxt-ləxt]

ləin [ləyin] ərəb

lək [lək] isim

Tərəvəz, gül və s. əkmək üçün bostanda, bağçada və s.-də dördkünc və ya uzunsov şəkildə bellənib ayrılmış yer. □ Çəltik ləki. Gül ləki. Göyərti ləki.

ləkə [ləkə] isim

1. Ləkələyici bir şeyin səth üzərində buraxdığı iz. □ Qan ləkəsi. Yağ ləkəsi. Mürəkkəb ləkəsi. Paltarındakı ləkəni silmək.
2. Bədənin müxtəlif yerlərində hər hansı bir səbəbə görə əmələ gələnrəng dəyişikliyi. □ Üzünə ləkə düşmək. Əlinin üstündə ağ ləkələr var. Gözündə ləkə var.
3. Məcazi mənada: adamı ləkələyən, rüsvay edən, alçaldan şey; rüsvayçılıq, biabırçılıq, şərəfsizlik. □ Dul arvad ağ kalağayıdır toxunma, ləkə düşər. (Atalar sözü).

ləkəaparan [ləkəaparan] sifət

Ləkəni təmizləmək üçün xüsusi üsulla hazırlanmış kimyəvi maddə.

ləkəcik [ləkəcix'] isim

Kiçik ləkə, balaca ləkə. □ Üzündə ləkəciklər var.

ləkə-ləkə [ləkə-ləkə] sifət

Çoxlu ləkələri olan, ləkə düşmüş, ləkəli.

ləkələmə

ləkələmək [ləkələməx'] feil

1. Paltara, yaxud bir şeyin üstünə ləkə salmaq; batırmaq, bulamaq. □ Paltarını ləkələmək. Kitabı ləkələmək. Çəkmələrini ləkələmək.
2. Məcazi mənada: birisinin adına, şərəfinə toxunulacaq söz demək; olmayan şeyi ona istinad etmək, bədnam etmək, rüsvay etmək, biabır etmək, hörmətdən salmaq, qara yaxmaq. □ Yoldaş Şərif, nə haqq ilə sən müəllimə Almaz xanımı biabır edirsən, ləkələyirsən? (C.Cabbarlı).

ləkələndirmə

ləkələndirmək [ləkələndirməx']