All dictionaries

ilmə [ilmə] isim

1. Toxunma şeylərin (xalça, corab, parça və s.-nin) ayrı-ayrı halqaşəkilli düyünləri. □ Donu tik, üz ilməni; Şanə tək düz ilməni; Vəfalı dost yad olmaz; Görməsə yüz il məni. (Bayatı).
2. Kisə kimi şeyləri açıb-bağlamaq, asmaq üçün qaytan. □ Ondan çantanın ilməyini qoluna taxmağı xahiş etdi. (Ə.Əbülhəsən).
3. Paltarın yaxasında, qolunda, cibinin ağzında və b. yerində düyməni və ya qarmağı keçirmək üçün sapdan, qaytandan düzəldilən balaca yarıq və ya halqa; düymə yeri. □ Yaxamın ilməsi yox; Qırılıb düyməsi yox; Məni qoyub gedəli; Üzümün gülməsi yox. (Bayatı).

ilmək [ilməx'] isim

1. Asanlıqla açılan düyün. □ İlmək açmaq.
2. Toxunma şeylərin (xalça, corab, parça və s.-nin) ayrı-ayrı halqaşəkilli düyünləri. □ Bir yerdə bir çölmək var; Durub onu bölmək var; Səksən səkkiz çatıda; Doxsan doqquz ilmək var. "Balıq toru" (Tapmaca).

ilməkləmə

ilməkləmək [ilməx'ləməx'] feil

1. İlməyə keçirmək, ilməyə bənd etmək.
2. İlmək vurmaq.

ilməklətmə

ilməklətmək [ilməx'lətməx'] feil

İlməklə bağlatmaq, ilməyə bənd etdirmək.

ilməkli [ilməx'li] sifət

İlmək vurulmuş, ilməyi olan. □ İlməkli ip.

il-müdam [il-müdam] zərf

Daim, həmişə. □ Həsrətindən sızıldaram sübhü şam; Cisim xəstə, gözü yaşlı il-müdam. (Aşıq Nəbi).

iltica [iltica] isim ərəb

1. Sığınma, birinin yanına qaçıb himayə istəmə, pənah gətirmə. □ İltica xahiş etmək.
2. Məcazi mənada: xahiş, rica, yalvarış. □ Uzun ilticadan sonra Babaxan qızı inandırmışdı. (Mir Cəlal).

iltifat [iltifat] isim ərəb

1. Lütfkarlıq, lütf, mərhəmət, etina. □ Kəsmə iltifatın qul Ələsgərdən; Kərəmli sultanım, getmə, amandı. (Aşıq Ələsgər).
2. Hörmət, ehtiram, hüsn-təvəccöh, gülər üz göstərmə, xoş münasibət. □ Qarı Aqilin ürək tərpədən iltifatına qarşı indi heyran-heyran baxır. (S.Rəhimov).

iltifatkar [iltifatkar] ərəb/fars

iltifatkaranə [iltifatkara:nə] zərf ərəb/fars

Arxaizm. İltifatla, hörmətlə, hüsn-təvəccöhlə, gülər üzlə, xoş üzlə. □ İltifatkaranə qəbul etmək.

iltifatkarlıq [iltifatkarrıx]

iltifatlı [iltifatdı] sifət

1. İltifatla olunan (edilən). □ İltifatlı münasibət.
2. İltifat edən, hüsn-təvəccöh göstərən, xoş sifət, lütfkar.

iltifatlılıq [iltifatdılıx] isim

İltifatlı olma, iltifat göstərmə, lütfkarlıq.