All dictionaries

ifrazetdirici [ifrazetdirici] sifət

Fiziologiya. İfraza səbəb olan. □ İfrazetdirici dərmanlar.

ifrit [ifrit] isim ərəb

1. İblis, şeytan, cin. □ ..Yalan danışma, ifrit, sən bilməyirsən, mən bilirəm. (Ə.Haqverdiyev).
2. Çox sərt, amansız, qəddar adam haqqında.

ifritə [ifri:tə] isim ərəb

1. Çox çirkin, bədheybət, bədləkər, kifir (qadın haqqında). □ İfritənin biridir.
2. Araqarışdıran, pislik edən, fitnəkar qadın haqqında. □ Elə qarı qapını örtcək dəyişilib oldu bir küpəgirən ifritə, cadu. (Nağıl).
3. Sifət kimi: araqarışdıran, pislik edən, fitnəkar. □ İfritə qadın.

ifritəlik [ifri:təlix'] isim

Həddən artıq çirkinlik, eybəcərlik, bədheybətlik, bədləkərlik.

ifşa [ifşa] isim ərəb

Faş etmə, aşkara çıxarma, meydana çıxarma, üstünü açma.

ifşaçı [ifşa:çı] isim

Birinin cinayətinin, hiyləsinin, pis niyyətinin üstünü açan, ifşa edən, aşkara çıxaran, açıb göstərən adam.

ifşaçılıq [ifşa:çılıx] isim

İfşa etmə, ifşa ilə məşğul olma.

ifşaedici [ifşa:edici] sifət

İfşa edən, faş edən, üstünü açan, aşkara çıxaran, açıb göstərən, ifşa mahiyyətində olan. □ İfşaedici sənədlər.

ifşaedicilik [ifşa:edicilix'] isim

İfşa etmə, ifşa mahiyyətində olma.

iftadəlik [ifda:dəlix'] isim

Düşkünlük, mübtəlalıq. □ İftadəliyim gör, etmə ehmal; Rəhm et, bir əyaq ilə əlim al! (M.Füzuli).

iftar [ifdar] isim ərəb

1. İlahiyyat. Oruc açma, oruc açdıqda yeyilən yemək. □ Gün batana yaxın hamı iftar tədarükü görürdü.

2. İlahiyyat. Oruc açma vaxtı, gün batanda. □ Bu top orucluqdan orucluğa, bir dəfə obaşdan, bir dəfə iftarda atılardı. (P.Makulu).

iftarlıq [ifdarrıx] isim

İlahiyyat. İftar (oruc açma) üçün hazırlanan yemək(lər).

iftixar [ifdixar] isim ərəb

1. Fəxr, fəxr etmə. □ "Əkinçi" qəzetinin nəşri iftixara layiq bir hadisə idi.
2. Qürur hissi. □ İdmançılarımız iftixar hissi ilə səhnəyə çıxdılar.
3. Fəxr edilməli, fəxr edilməyə layiq şəxs. □ Məmməd Əmin Rəsulzadə Azərbaycan xalqının iftixarıdır.
4. Təkəbbür, qürur, qürrələnmə. □ Politikadır hər işləri, alışları-verişləri; Olarda bir əməl fəqət quru, boş iftixarı gör! (M.Ə.Sabir).

iftixarla [ifdixarnan] zərf

Qürurla, fəxrlə, iftixar hissi ilə. □ İftixarla çıxış etmək.

iftixarlanma